قرص وگادول اصل.قرص دير انـ.زالي ۵۰ دقيقه اي وگادول

مطلب درباره دوست خوب

دوست خوب و دوست یابی

تأثیر دوست بر زندگی

یکی از نیازهای روحی و عاطفی انسان، داشتن دوستان صمیمی است. دوستی رابطه ای است براساس محبت که دو انسان را به هم دیگر پیوند می دهد و نیاز عاطفی آن ها را برآورده می سازد. علاوه بر آن، دوستان صمیمی یار و یاور یک دیگر در حل مشکلات زندگی هستند. بدون داشتن دوستان واقعی، انسان هم تنها و بی یاور است و هم از نظر روحی و عاطفی با مشکلات جدّی روبرو است. از این رو در روایات اسلامی نیاز انسان به داشتن دوستان خوب به نیاز انسان به غذا تشبیه شده است.

 ارزش دوست

دوستی در دوران نوجوانی اهمیت خاصی دارد، زیرا در سنین بلوغ، عواطف انسانی بیدار شده و آماده ی شکل گیری و شکوفایی است و به همین علت، انگیزه ی عاطفی نیرومندی نوجوانان را به سوی دوستی با هم سالان سوق می دهد. این انگیزه که در سنین کودکی سطحی و زودگذر بود، اکنون به صورت عمیقی در دورن نوجوان فعال است و لذا دوستی های نوجوانان به زودی به دست فراموشی سپرده نمی شود برقراری پیوند دوستی در این دوران به شکوفایی و پرورش عواطف نوع دوستی و محبت انسانی کمک می کند و سبب می شود شخصیت اجتماعی نوجوانان شکل گیرد. وقتی علاقه ی قلبی بین دو دوست ایجاد می شود، آن دو از صفات و حالات یک دیگر تأثیر می پذیرند. این تأثیر، ناآگاهانه و تدریجی است و با گذشت زمان بر میزان آن افزوده می شود و به هم خویی و هم رنگی می انجامد در روایتی از امام علی (علیه السلام) به این تأثیر ناآگاهانه و تدریجی اشاره شده است: «لاتَصحَب الشریر فَاِنَّ طبعَکَ یَسرِقُ مِن طبِعه شراً و انت لا تَعلمُ؛ (1) از مصاحبت با مردم فاسد بپرهیز که طبیعتت به طور ناآگاه، ناپاکی و بدی را از طبع او می دزدد، در حالی که تو از آن بی خبری»

معیارها و روش های انتخاب دوست

دوستی هایی که بدون آزمودن های قبلی به وجود می آیند، معمولاً دیری نمی پایند و به کوچک ترین عامل از هم می پاشند. علاوه بر آن، چنین دوستی هایی ممکن است عواقب خطرناکی برای انسان به همراه داشته باشد. بر همین اساس است که در تعالیم اسلامی توصیه شده که به سادگی به هر کسی که در مسیر ما قرار می گیرد اعتماد نکنیم، بلکه ابتدا او را بیازماییم و وقتی و وقتی که از شایستگی او برای دوستی مطمئن شدیم، او را به دوستی برگزینیم. البته این مطلب به معنای بدگمانی نسبت به دیگران نیست، اما بدگمان نبودن نسبت به یک نفر برای اعتماد کردن به او کافی نیست امام علی (علیه السلام) در این باره می فرماید: «کسی که پس از آزمایش صحیح، دیگری را به دوستی برگزیند، دوستیش پایدار و علاقه اش استوار خواهد ماند».

 

در روایات متعدد دیگر آمده است که: «اگر کسی سه بار نسبت به شما خشمگین شد ولی به بدی درباره ی شما سخن نگفت، او شایسته ی دوستی است».

پس کسی را که ما به دوستی انتخاب می کنیم باید چنان باشد که در مجموع باعث رشد و تعالی و پیش رفت فکری و روحی ما شود. برخی افراد در انتخاب دوست تنها به جنبه های ظاهری توجه می کنند، چنین دوستی هایی هرگز قابل اعتماد نیست، زیرا آن چه در دوستی به کار می آید ظاهر اشخاص نیست، بلکه صفات و خصوصیات روحی، فکری و اخلاقی آن هاست. برخی دیگر به علت کمبودهای عاطفی از هر کس که محبتی ببینند، مجذوب او می شوند. این نوع دوستی ها نیز چون از روی مطالعه و بررسی نیست، می تواند مضر و گاهی خطرناک باشد. تنها دوستی هایی قابل اعتماد و مفید است که شخص مطمئن باشد کسی را که برای دوستی برگزیده است، شایستگی دوست شدن را دارد

روزی شخصی در خدمت درویشی گفت: در این راه، در هر قدمی هزار چاه است درویش گفت: راه نرفته، نشان راه مده که، چاه در کنار راه است، نه در میان راه، هرکه از راه بدر رود، در میان چاه افتد. دوستی برگزین که تو را از راه، برد دوست آن است که توی تاب آدم را تاب می دهد(یعنی با واژگانش دل را چرخ فلکی می کند) روی نردبان تو را بالا می کشد(درک تو را افزایش می دهد) دستی به پشتت می زند، در آغوشت می گیرد و خدا حافظی می کند( اما نگارنده می گوید: خداحافظی نمی کند. او صاحب خانه ی دل می شود و در محراب دل محمل می گزیند.) به تعبیری دوست آن است که صفات حمیده انسان را تقویت و صفات رذیلانه را تضعیف می کند. یعنی چه؟ تا کنون برایتان پیش آمده که انسان در کنار بعضی از افراد قرار می گیرد، ناخود آگاه بعد از مدتی می فهمد انسان دیگری شده است. صفات بارز و شایسته اش بیدار شده است و بسیاری از صفات ناپسندش کمرنگ. این اثر دوست است بعضی ها وارد زندگی ما می شوند و خیلی سریع می روند، بعضی برای مدتی می مانند، روی قلب ما رد پا می گذارند. و ما دیگر هیچ گاه، همان که بودیم نیستیم و بدین سان جای پای دوست در کوچه خلوت دل آدمی می ماند و یادش که به انسان آرامشی شگرف می دهد اما، چرا انتخاب دوست آنقدر مهم است؟

زیرا بیشترین ساعات عمر را در بر می گیرد و طبعا بیشترین اثر را بر روح ما خواهد داشت یک سنگ سخت در مجاورت آب تغییر شکل داده و در مقابل چک چک آب سوراخ می گردد. سنگ بی مقدار در مجاورت سنگ های دیگر تبدیل به عقیق و فیروزه می گردد، حتی خار در مجاورت گل بوی گل را می گیرد تمثیل شعر مذکور را می توان در این حکایت یافت؛ روزی شما به دیدار دوستی می روید که در قصابی کار می کند. ساعتی را پیش او می گذرانید. بعد از مراجعت از نزد او، اولین کسانی که شما را می بینند فورا از بوی بد گوشت تراویده از تن شما سخن می گویند حال اگر ساعتی را پیش دوستی بگذرانید که در فروشگاه عطر فروشی شاغل است، به محض مراجعت، دیگران از شما رایحه ی دل انگیز عطر را استشمام خواهند کرد

محققان دانشگاه آمریکایی در تحقیقات خود نشان دادند که نداشتن دوست برای سلامت بسیار خطرناکتر از چاقی مفرط و کشیدن 15 نخ سیگار در روز است. به گزارش مهر، یک ضرب المثل قدیمی می گوید: "کسی یک دوست پیدا می کند یک جواهر پیدا کرده است". اکنون گروهی از دانشمندان دانشگاه بریگام یانگ در بررسیهای علمی خود این گفتار قدیمی را تائید کرده و نشان دادند که روابط اجتماعی با دوستان، خانواده، همسایگان و همکاران احتمال افرایش طول عمر انسان را تا 50 درصد بالا می برد.این نتایج در کنار سایر فاکتورها از قبیل تغذیه مناسب، فعالیتهای فیزیکی و نکشیدن سیگار به دست می آید. باوجود این، افرادی که روابط اجتماعی کمی دارند احتمال کمتری برای داشتن طول عمر زیاد دارند.این محققان اثرات یک زندگی خالی از دوستی را با سایر فاکتورهای خطر برای سلامت بدن مورد مقایسه قرار دادند و دریافتند که خطر نداشتن روابط و یا داشتن روابط دوستانه کم برای مثال معادل کشیدن 15 نخ سیگار در روز و بسیار خطرناک تر از نداشتن فعالیتهای ورزشی است. همچنین نداشتن دوست دو برابر خطرناکتر از چاقی مفرط است.براساس گزارش گاردین، این دانشمندان با جمع آوری اطلاعات 148 تحقیقی که "بسامد روابط انسانی و اثرات آن بر روی سلامت در یک دوره 7/5 ساله" را بدون لحاظ کردن کیفیت رابطه مورد بررسی قرار می داد به این نتایج دست یافتند.این محققان در این خصوص اظهار داشتند: راههای بسیاری وجود دارند که از طریق آنها دوستان و خانواده می توانند به بهترین روش بر روی سلامت ما اثر بگذارند. زمانی که ما خود را به یک گروه پیوند می زنیم و احساس مسئولیت پذیری در قبال افراد دیگر می کنیم حس داشتن یک هدف، به حداکثر مراقبت از خود ما و خود را در معرض کمترین خطر قرار دادن تعبیر می شود.

داشتن دوست و برخوردار بودن از ارتباط عاطفى دوستانه، یک ضرورت انسانى است. حتى اگر آدمى را موجودى اجتماعى نشناسیم؛ داشتن دوست - به مقتضاى تدبیر عاقلانه و تأمین خواسته‏هاى فطرى و غریزى  یک پدیده ضرورى و انکارناپذیر است. اکنون باید مشخص کرد که معیارهاى انتخاب دوست چیست و بهترین همنشین کیست در مرام مسلمانان، هدف تمام اعمال و رفتارها، به آخرت و خشنودى خدا بر مى‏گردد؛ از این رو هرگاه در پى انجام عملى بر مى‏آییم، اولین سؤال آن است که آیا این عمل، موجب خرسند شدن حضرت حق مى‏شود یا نه؟ آیا خداوند به انجام دادن این عمل رضایت دارد یا نه؟ زیرا همگى بنده اوییم و باید در پى تحصیل رضایت مولاى خود باشیم.

برای دانلود فایل ورد این مطلب اینجا کلیک کنید.

 



تاريخ : ۱۳٩٥/۱٢/٢٦ | ۳:۳۸ ‎ق.ظ | نویسنده : فرج اله فیروزی تبار | نظرات ()