دانلود طرح های رنگ آمیزی فانتزی کودکان

تحقیق پیرامون باغ های ایرانی و سایر کشورها

تحقیق راجع به اسکیزوفرنی

بیماری اسکیزوفرنی 

 

اصطلاح اسکیزوفرنی توسط «یوجین بلولر» روان‌پزشک سوئیسی از ترکیب دو واژهٔ یونانی گسستن و فکر وضع شده است و دارای عوارضی مانند هذیان، توهم، عدم ارتباط منطقی در رفتار و گفتار، انزوا و گوشه نشینی است. این بیماری بیشتر در سنین 15 تا 35 سالگی مشاهده شده است و در بین مردان و زنان به یک اندازه شایع است.

حمید افشار، روان پزشک در خصوص این بیماری گفت: اگرچه تاکنون علت یا علت‌های اسکیزوفرنی شناسایی نشده است اما وجود عوامل ژنتیکی و بیولوژیکی در برخی افراد و شدت یافتن این عوامل با استرس‌های بیرونی موجب بروز بیماری اسکیزوفرنی می‌شود.

وی با بیان اینکه اسکیزوفرنی، یک بیماری روان شناختی است که به صورت رفتاری، روان شناختی و روانی در بیماران ظهور پیدا می‌کند، اظهار کرد: این بیماری به علت آسیب در عملکرد، بافت و ساختار مغز به وجود می‌آید و در دو درصد از جمعیت دنیا شیوع دارد.

این روان پزشک با اشاره به اینکه اسکیزوفرنی یک بیماری مزمن و پایدار است که مرز بین واقعیت و خیال را در افراد تحت تاثیر قرار می‌دهد،‌ اضافه کرد: واقعیت سنجی در بیماران اسکیزوفرنی مختل می‌شود و این بیماران توانایی درک و یا بیان واقعیت ندارند.

افشار با بیان اینکه اسکیزوفرنی به طور معمول در سنین نوجوانی و جوانی شروع می‌شود اما ممکن است در هر رده سنی رخ دهد،‌ اضافه کرد: گرچه دلیل و یا دلایل ایجاد کننده این بیماری تاکنون به طور دقیق معلوم نشده است اما افرادی که بستگان نزدیک مبتلا به اسکیزوفرنی دارند، بیشتر در معرض دچار شدن به این اختلال هستند،‌ برای مثال کودکی که والدینش مبتلا به اسکیزوفرنی هستند 10 درصد خطر ابتلا به این بیماری را دارد در حالی که احتمال ابتلا به اسکیزوفرنی در کل جمعیت در حدود یک درصد است.

وی‌ با بیان اینکه علت بروز این بیماری در نوجوانی مشخص نیست، اذعان کرد: عوامل ژنتیکی و بیولوژیکی به صورت یک استعداد درونی در برخی افراد وجود دارد که ممکن است با عوامل و استرس‌های بیرونی شدت گیرد.

این روان پزشک اضافه کرد: دوره نوجوانی دوران پراسترس و حساسی است که شخصیت فرد از نظر روانی و اجتماعی در حال شکل گیری است و به همین دلیل افرادی که زمینه بیولوژیکی و ژنتیک در آن‌ها وجود دارد در دوران نوجوانی بیشتر در معرض خطر ابتلا به این بیماری هستند.

افشار با بیان اینکه علائم این بیماری می‌تواند شامل انزوا، افت کاری و عملکردی، مختل شدن فکر، خلق و خوی بی‌تفاوت شود، افزود: اسکیزوفرنی ممکن است ابتدا به صورت افسردگی و وسواس خود را نشان دهد و به مرور زمان به یک بیماری مزمن تبدیل شود اما توهم، هذیان و رفتارهای غیرعادی و پرخاشگری از علایم واضح این بیماری است.

وی با اشاره به اینکه سطح عملکرد این بیماران با درمان‌های موجود قابل کنترل است،‌ بیان کرد: به طور معمول برای تنظیم عملکرد مغز بیماران اسکیزوفرنی از درمان‌های دارویی استفاده می‌شود اما در موارد نادر درمان بیماران با مداخله‌های روانی، اجتماعی و خانوادگی انجام می‌شود.

این روان پزشک با اشاره به اینکه در مراحل اولیه درمان با دارو بروز عوارضی مانند خواب آلودگی، احساس بی حالی، مور مور شدن ممکن است موجب عدم تمایل بیمار به مصرف دارو شود، خاطرنشان کرد: به ندرت و در مواقع محدود و با مراقبت‌های خاص می‌توان مصرف دارو برای این بیماران را قطع کرد و درمان را از طریق مداخلات روانشناسی انجام داد.

افشار ادامه داد: مطالعه‌ای وجود ندارد که بر اساس آن بتوان مصرف دارو برای این بیماران را به صورت کامل قطع کرد و اگر در مواقعی خاص مصرف دارو توسط پزشک قطع شد بیمار باید تحت مراقبت‌های خاص روانپزشکی قرار گیرد.

وی در خصوص احتمال افزایش مرگ بیماران اسکیزوفرنی به علت مصرف دارو گفت: نمی‌توان به صورت قطعی در این خصوص صحبت کرد، زیرا بیماران اسکیزوفرنی به صورت هم‌زمان مانند دیگر افراد در معرض آسیب‌های دیگری هستند که ممکن است این آسیب‌ها در مرگ و میر این بیماران نقش داشته باشد، مانند استفاده از سیگار که در بیماران اسکیزوفرنی بسیار شایع است.

این دانشیار دانشگاه علوم پزشکی اصفهان افزود: گاهی مصرف دارو به صورت طولانی مدت، در این بیماران ایجاد مشکلاتی مانند افزایش وزن و دیابت می‌کند اما مصرف دارو علت اصلی مرگ این بیماران در دوران سالمندی نیست چرا که معمولا این بیماری با بیماری‌های دیگر همراه می‌شود.

افشار با بیان اینکه ازدواج این بیماران بستگی به نوع، شدت و حتی سن بیمار و میزان کنترل علایم بیماری دارد، تصریح کرد: با داشتن شرایط درمانی خوب، حمایت خانواده و اطلاع همسر از بیماری زوج یا زوجه و اینکه بداند که فرد نیاز به مراقبت و درمان دارد و با تحت نظر قرار گرفتن بیمار توسط پزشک امکان ازدواج برای این بیماران وجود دارد.

 

خصوصیات بیمار اسکیزوفرنیک

 

تعریف روان پریشی

روان پریشی ها در اصطلاح عامه دیوانگی و در اصطلاح عامه فقهی و حقوقی جزو انواع جنون خوانده می شوند. روان پریشی ها شامل گروهی از نابسامانی های شدید روانی هستند که مهم ترین مشخصه آنها اختلال شدید در کارکردهای روانی و قطع ارتباط با واقعیت است.

عامل ایجاد روان پریشی می تواند عضوی و یا کارکردی باشد. برای مثال ضربه و شکستگی جمجمه که به جراحت مغز منجر شود می تواند با توهم و هذیان همراه شود و باعث قطع ارتباط با واقعیت شود. اسکیزوفرنی جزو روان پریشی های کارکردی است. در روان پریشی های کارکردی، بیوشیمی مغز دچار نابهنجاری است و احتمالاً ناقل های عصبی اشکال پیدا کرده اند.

خصوصیات بیمار اسکیزوفرنیک

بیمار اسکیزوفرنیک در آن واحد در دو جهان زندگی می کند، یکی جهان تخیلی و تصوری خویش که بر مبنای توهم ها و هذیان ها و نیازهای روان شناختی او شکل گرفته است و دیگری جهان واقعی بیرون است که برای رفع نیازهای فیزیولوژیک خود به آن احتیاج دارد. هذیان، توهم، اختلال جریان فکر، رفتارهای نابهنجار و حالات بدنی عجیب و گاهی نشانه های منفی از جمله فقدان احساس لذت، فقدان اراده، سکوت و گوشه گیری علایم این بیماری را تشکیل می دهند. گاهی بیمار خود را مورد تعقیب و آزار افراد یا سازمان هایی می پندارد (گزند) و یا ممکن است خود را یک فرد بسیار مهم، رجل سیاسی، مخترع و هنرمند تصور کند (بزرگ پنداری). گاهی صداهای توهمی به او دستورهایی می دهند که خیلی اوقات هم مجبور است از آنها اطاعت کند و در نتیجه با دستگاه قضایی درگیر می شود و گاهی صداهای چند نفر را می شنود که درباره او صحبت می کنند. خیلی اوقات گفتار بیمار نامفهوم می شود. خودکشی از عوارض ناخوشایند این بیماری است. پنجاه درصد بیماران در صورت عدم درمان مناسب اقدام به خودکشی می کنند و ده درصد آنان سرانجام در اثر خودکشی از دنیا می روند

 

سن بروز بیماری

اسکیزوفرنی اغلب از دوران نوجوانی و ابتدای جوانی شروع می شود و فرد را در باروترترین سال های زندگی مبتلا می کند. اسکیزوفرنی تحصیل، ازدواج، اشتغال و آموزش مهارت های اجتماعی را تحت تأثیر قرار می دهد. در ایران سالانه بیست هزار نوجوان و جوان به این بیماری مبتلا می شوند و هم اکنون بیش از دویست و پنجاه هزار نفر از جمعیت ایران مبتلا به این بیماری هستند. حدود یک پنجم بیماران در هر لحظه به بستری شدن در بیمارستان نیاز دارند.

درمان بیماری

هر چه درمان بیماران سریع تر آغاز شود، امکان بهبود کامل آنان بیشتر می شود. امروزه با توجه به وجود داروهای مؤثر ضد روان پریشی فقط بیست و پنج درصد بیماران سرانجام نامناسب پیدا می کنند. اگر حمله حاد اسکیزوفرنی سریع تشخیص داده شود و به فوریت درمان گردد از مرگ یاخته های مغزی جلوگیری می شود.

مرگ یاخته های مغزی موجب بی تأثیر شدن درمان دارویی خواهد شد.

اسکیزوفرنی یکی از بیماری های روانی بسیار خطرناک بوده که از زمان های قدیم نیز گزارش هایی در رابطه با بروز این بیماری در افراد داده شده است. درمان این بیماری به سادگی دیگر بیماری ها نیست همچنین طول درمان آن نیز زیاد است.

اسکیزوفرنی یک بیماری روانی بسیار قدیمی است که سابقه ابتلای آن به طول تاریخ بشر می رسد…

در کتاب های قدیمی مانند ذخیره خوارزمشاهی اسماعیل جرجانی از بیماری اسکیزوفرنی به عنوان «قُتْرب» نام برده شده و حتی ابن سینا نیز به این بیماری اشاره کرده اما از حدود ۱۰۰سال قبل نگاه ها نسبت به بیماری اسکیزوفرنی علمی تر شد و فردی به نام کرپلین از نظر معیارهای تشخیصی، این بیماری را مورد بررسی قرار داد و درنهایت بلویلر روان پزشک مشخصه های این بیماری را بیان کرد. اگر می خواهید اطلاعاتتان را در مورد بیماری اسکیزوفرنی بالا ببرید، با این مطلب همراه شوید.

بلویلر، روان پزشک، ۴ مشخصه برای بیماری اسکیزوفرنی بیان کرد که هنوز هم کم وبیش اسکیزوفرنی را با همان علایم می شناسیم:

۱ در خود فرورفتگی یا اوتیسم

۲ دوگانگی در تفکر و تصمیم گیری

۳ کم شدن یا نبودن عواطف و احساسات

۴ اختلال در تفکر فرد به گونه ای که ارتباط بین تداعی های ذهنی دچار اشکال می شود.

باید بدانید به طور کلی اسکیزوفرنی دارای علایم مثبت و علایم منفی است.

 

 

علایم مثبت

بیمار در تفکر، ادراکات و حواس پنجگانه خود دچار اختلال می شود که این اختلال به صورت توهم بروز پیدا می کند. این توهم خودش را به صورت توهم شنوایی و بینایی نشان می دهد، مثلا بیمار صداهایی می شنود که به او دستور می دهد کاری را انجام دهد یا افراد یا اشیایی را می بیند که وجود خارجی ندارند. اختلال در تفکر فرد باعث درهم ریختگی ذهن و تداعی ها و علاوه بر آن منجر به بی ربط گویی می شود. هذیان (وجود اختلال در محتوای تفکر) نیز از دیگر علایم مثبت بیماری اسکیزوفرنی است که باورهای غلط را در فرد به وجود می آورد و به صورت احساس بدبینی و گزند و آسیب بروز پیدا می کند.

در این حالت فرد تصور می کند کسانی با او دشمنی دارند و می خواهند به او صدمه بزنند یا تصور می کند اعضای خانواده یا اطرافیانش می خواهند او را مسموم کنند یا بکشند. باید بدانید هذیان ها انواع دیگری نیز دارند؛ مثلا هذیان بزرگ منشی به گونه ای است که بیمار خود را آدم مهم و بزرگی می داند یا هذیان کنترل، که در این حالت بیمار اسکیزوفرنی تصور می کند فرد یا افرادی او را کنترل می کنند، افکارش دست خودش نیست یا می تواند افکار دیگران را بخواند و در ذهن دیگران تاثیر بگذارد. هذیان دیگری نیز وجود دارد که بیمار فکر می کند از کرات دیگر با او ارتباط دارند.

 

 

علایم منفی

اختلال در عواطف به گونه ای که یا عواطف در فرد کند می شود یا از بین می رود و به نیازهای خود و عزیزانش مانند فرزند و همسرش اهمیتی نمی دهد یا احساسات دگرکشی پیدا می کند. فقدان عملکرد نیز از دیگر علایم منفی بروز اسکیزوفرنی است. در این وضعیت فرد به بهداشت لباس و نوع غذای خود اهمیت نمی دهد و اگر محصل است به یکباره یا تدریجی (در زمان کوتاه) دچار تنبلی و بی توجهی به درس هایش می شود یا در عملکرد شغلی خود دچار مشکل می شود.

 

 

به این نکات توجه کنید

با خواندن علایم بیماری اسکیزوفرنی حتما این سوال در ذهنتان نقش بسته که آیا وجود همه این علایم برای تایید بیماری اسکیزوفرنی لازم است؟ باید توجه داشته باشید وجود برخی از این علایم، بیماری اسکیزوفرنی را تایید می کند. توهم یا هذیان، کندشدن عواطف و احساسات و از بین رفتن آنها و گاهی بی ربط شدن کلام، علایمی هستند که برای تشخیص بیماری اسکیزوفرنی کفایت می کنند، اما نکته مهمی که نباید از نظر دور داشت این است که علایم مثبت و منفی تقدم و تاخر ندارند ولی به مرور زمان علایم مثبت در بیمار از بین می رود و علایم منفی افزایش می یابد یعنی کم کم بیمار مبتلا به اسکیزوفرنی از یک آدم پرخاشگر و هذیان گوی عصبی به یک آدم گوشه گیر و عزلت نشین تبدیل می شود. با وجود علایم ذکرشده، هنوز برای تشخیص قطعی اسکیزوفرنی کمی زود است. ۳ معیار دیگر، علایم اسکیزوفرنی را تایید می کنند:

۱) علایم اولیه مانند هذیان و توهم حداقل یک ماه باید طول بکشد و تا ۶ ماه استمرار داشته باشد، اگر این علایم کمتر از ۶ ماه به طول بینجامد، بیماری اسکیزوفرنی تایید نمی شود.

۲) فرد نباید دارای بیماری جسمی ای باشد که بر عملکرد مغزش تاثیرگذار باشد و او را دچار علایم توهم و هذیان کند. بیماری هایی مانند تومور مغزی بر عملکرد مغز تاثیر می گذارند بنابراین این بیماری ها باید درمان شود. در غیر این صورت نمی توان تشخیص اسکیزوفرنی داد.

۳) این معیار که اهمیت زیادی دارد، مصرف موادمخدر به خصوص مواد روانگردان است. متاسفانه در حال حاضر مصرف مواد محرک به ویژه شیشه افزایش پیدا کرده که بر مغز تاثیر می گذارد و سبب توهم و هذیان می شود. درنتیجه باید بررسی شود که علایم بیمار ناشی از مصرف موادمخدر نباشد.

 

اسکیزوفرنی سراغ چه کسانی می رود؟

 

شاید باورتان نشود اما تحقیقات نشان می دهد بیماری اسکیزوفرنی تحت تاثیر وضعیت ژنتیک فرد به وجود می آید. اگر پدر و مادری به بیماری اسکیزوفرنی مبتلا باشند، حدود ۴۰ درصد احتمال دارد که فرزندشان به این بیماری مبتلا شود. حال اگر تنها یکی از والدین بیمار اسکیزوفرن باشد، به احتمال ۱۲ درصد فرزند او نیز به این بیماری مبتلا می شود و حتی اگر خواهر یا برادر فرد مبتلا باشند باز هم به نسبت ۱۲ درصد احتمال ابتلای او به اسکیزوفرنی وجود دارد. البته باید بدانید تنها عامل ژنتیک نمی تواند در بروز اسکیزوفرنی تاثیرگذار باشد، بلکه عوامل مهیاسازی نیز وجود دارد که در بروز اسکیزوفرنی نقش دارد و می تواند بیماری را شعله ور یا خاموش کند. استرس های زندگی و موادمخدر و محرک عوامل مهیاسازی هستند که می توانند روی عوامل زمینه ساز مثل عوامل ژنتیک تاثیر بگذارند. در حقیقت شرایط محیطی می تواند زمینه ژنتیک خفیف را شعله ور یا آن را اصلاح کند.

 

بیشتر مردم بیماری اسکیزوفرنی را بیماری خطرناکی تلقی می کنند و حتی گاهی آن را خطرناک ترین بیماری روانی می دانند. این باور اصلا صحیح نیست، متاسفانه در کشور ما نسبت به بیماری های روانی انگ و برچسب وجود دارد و به دلیل همین برچسب ها، ممکن است خانواده بیمار او را از دیگران مخفی یا از او دوری کنند که همین کار وضعیت بیمار را بدتر می کند. شاید بیمار اسکیزوفرنی در برهه ای از زمان به دلیل هذیان و توهم، رفتاری غیرقابل پیش بینی داشته باشد اما این به آن معنی نیست که بیمار خطرناکی است. باید توجه داشته باشید بیماری اسکیزوفرنی تنها یک درصد کل جامعه را درگیر کرده و این در حالی است که میزان افرادی که تحت تاثیر ماده مخدر شیشه دچار چنین اختلالاتی می?شوند و خطرناک تر از بیماران اسکیزوفرنی هستند در حال افزایش است.

 

قبل از هر چیز باید بدانید هرگونه تغییر رفتار در اطرافیانتان را اسکیزوفرنی تلقی نکنید، حتی اگر برخی از علایم ذکر شده را در خانواده خود مشاهده کردید، قضاوت نکنید. چون ممکن است تنها یک افسردگی ساده یا ناشی از یک بیماری جسمی باشد که عملکرد فرد را تحت تاثیر قرار داده است. اگر خانواده متوجه تغییر رفتار در نوجوان یا همسر خود شد به گونه ای که با خودش حرف می زند، گوشه گیر و عملکردش مختل شده است باید حتما به روان پزشک مراجعه کنند تا آموزش های لازم را به آنها بدهد و به آنها بیاموزد که چه اقداماتی علایم بیمار را شدت یا کاهش می دهد. اما اگر اطرافیان بیمار مدام شروع به انتقاد و اعتراض کنند که چرا با خودت حرف می زنی، چرا با ما غذا نمی خوری، چرا با خودت می خندی و… با این کارشان در واقع عصبانیت و پرخاش زمان بروز بیماری را جلو می اندازند. بنابراین باز هم تاکید می کنیم که در مورد بیمار دچار اسکیزوفرنی قضاوت نکنید و با مشاهده تغییر رفتار اطرافیانتان به گونه ای که در بالا بیان شد، به جای اعتراض و انتقاد به روان پزشک مراجعه کنید.

علائم اسکیزوفرنی

پزشکان این علائم را به سه دسته تقسیم بندی می کنند:

علائم مثبت، علائم منفی و علائم ادراکی.

 

1- علائم مثبت

معمولا این علائم در افراد رخ نمی دهد . این علائم شامل موارد زیر است:

- توهم : این افراد چیزی را که وجود ندارد می شنوند، می بینند، بو می کشند و احساس می کنند.

توهم شنیدن صدا یکی از علائم شایع می باشد. این صداها ممکن است دستوراتی را بدهند، نظراتی راجع به رفتار فرد بدهند و یا هشدار بدهند که اتفاقی وحشتناک در حال رخ دادن است.

 

- هذیان: عبارتست از باورهای غلط و یا غیرمنطقی فرد، مانند اینکه فکر می کند شما یک چهره معروف قدیمی هستید. افراد دارای این علامت می توانند فکر کنند که افراد دیگر قصد خیانت و یا توطئه بر علیه آنان دارند و می خواهند به آنها صدمه برسانند.

 

- اختلالات تفکر : فرد اسکیزوفرنی نمی تواند افکارش را مرتب کند و درنتیجه گفتارش می تواند گیج کننده باشد. در موارد دیگر، فرد ممکن است در وسط یک فکر، ناگهان از فکر کردن بازایستد و تصور کند این فکر می تواند برایش گران تمام شود. دیگر اختلالات تفکر، برقراری ارتباط با کلمات نامفهوم می باشد.

 

- اختلالات حرکتی : این افراد دارای عدم هماهنگی می باشند و یا دارای حرکت های تکراری و غیرارادی و رفتار عجیب‌وغریب می باشند. برخی مواقع افراد ممکن است بی تحرک و بی توجه باشند.

 

2- علائم منفی

این علائم مربوط به خصوصیاتی است که وجود دارد، اما فرد دارای نقصان در این خصوصیات می باشد.

این افراد ممکن است از اجتماع دوری کنند، دارای کمبود در احساس لذت باشند، علاقه ای به زندگی نداشته باشند و یا نتوانند فعالیتی را آغاز کرده و به پایان برسانند.

بیشتر مواقع، افراد سالمی که این بیماران را می بینند فکر می کنند این افراد تنبل هستند و یا تمایلی برای بهتر کردن اوضاع ندارند، در حالیکه این علائم می تواند نشاندهنده این بیماری باشد.

علائم دیگر منفی عبارتند از:

- رعایت نکردن بهداشت فردی

- آشکار بودن احساسات در صورت فرد

- کم حرفی

 

3- علائم ادراکی

ادراک عبارت است از فرایند تفکر یک فرد.

برخی مواقع، علائم ادراکی با اسکیزوفرنی تداخل دارد و شغل و جنبه های دیگر زندگی را در سطح پایینی نگه می دارد، از قبیل:

- فقدان عملکرد اجرایی که توانایی جذب و تفسیر اطلاعات و سپس عمل کردن بر اساس اطلاعات را دارد.

- عدم توانایی در اولویت بندی وظایف

- مشکلات در حافظه و دقت

 

افراد مبتلا به این بیماری، این علائم را در اثر بیمار بودن خود نمی دانند.

 

بسیاری از افراد مبتلا می توانند زندگی عادی داشته باشند. پس بهتر است اگر شما و یا اطرافیانتان دارای این علائم هستید، به پزشک مراجعه کنید تا جلوی بدتر شدن این بیماری را بگیرید.

برای دانلود فایل ورد این مطلب اینجا کلیک کنید



تاريخ : ۱۳٩٤/۱٢/۱٦ | ٦:۳۸ ‎ق.ظ | نویسنده : فرج اله فیروزی تبار | نظرات ()