دانلود طرح های رنگ آمیزی فانتزی کودکان

تحقیق پیرامون باغ های ایرانی و سایر کشورها

آشنایی با شهرها و اماکن دیدنی استان مازندران

که مازندران شهر ما یاد باد   همیشه بربومش آباد باد

 

نام مازندران

برخی ریشه نام مازندران را آمیخته‌ای از ماز به معنی بزرگ و نیز میانه ، ایندیرا و ان پس وند مکان دانسته‌اند و در نتیجه عبارت «مازیندیران» را به معنی جایگاه دیو بزرگ ، ایندیرا می‌دانند. گواه آن را هم شاهنامه دانسته‌اند که در آن از مازندران به عنوان جایگاه دیو سفید نام برده‌است و نیز ایندیرا را کوهی دانسته‌است

نام قدیمی و اصلی مازندران تبرستان است که در واقع تپورستان بوده و علت نامگذاری آن وجود قوم ؛البی که درآن وجود دارد به نام قوم تپور می‌باشد که از شهر بابل تا شهر گرگان امتداد دارد و مرکز آنها ساری (در منابع یونانی زاداکرتا) بود. از اقوام دیگر مازندران قوم آمارد است که از آمل تا تنکابن وقوم کادوس از تنکابن تا رامسر هستند. برخی نام مازندران را به شکل ماز + اندر + آن می‌دانند . ماز در زبان مازندرانی به زنبورعسل گفته می‌شود و کسانی که این ریشه یابی را پذیرفته‌اند معنای مازندران را «جایی که زنبورعسل در آن هست» می‌دانند . عده‌ای نیز به این دلیل که سابقا این سرزمین مملو از گوزن بوده و مازن نیز به معنای گوزن بوده و از طرفی دران را نیز به معنای درندگان می‌باشد اینطور استنباط کرده‌اند که دران به معنای درنده کنایه از ببر مازندران است وچون این سرزمین در گذشته مملو گوزن و ببر بوده مردم آن سرزمین را به این نام خواندند مازندران کنونی در درازای تاریخ، شاهد وقایع و اتفاقات فراوان سیاسی، اجتماعی و فرهنگی بوده‌است. در اهمیت سرگذشت وقایع تاریخی این استان، کافی است که گفته شود هیچ یک از مناطق ایران به اندازه این خطّه، شاهد رویدادهای تاریخی نبوده‌است.

به همین سبب است که نویسندگان و مورخان ایرانی و خارجی، فراز و نشیب‌های تاریخی این سرزمین را در کتاب‌هایی به رشته تحریر در آورده‌اند. از آثار نویسندگان روسی درباره مازندران، تاریخ مازندران و استرآباد تالیف رابینو، و از آثار نویسندگان مازندرانی، تاریخ طبرستان و رویان و مازندران تالیف میر ظهیرالدین مرعشی، و از آثار نویسندگان ایرانی، تاریخ تبرستان به کوشش اردشیر برزگر و مازندران از قدیم‌ترین ایام تا به امروز، نوشته دکتر محمد مشکور را می‌توان نام برد. اما این که نام مازندران از چه زمانی در این خطّه متداول شد اختلاف نظر وجود دارد. بعضی از مورخان معتقدند از زمان ابن اسفندیار و یاقوت، بجای هیرکانیا کلمه مازندران بکار برده شده‌است عده‌ای هم تاریخ استعمال کلمه مازندران را از قرن چهارم هجری قمری به بعد می‌دانند.

شهرستان‌ها

  • شهرستان آمل که ۱۲٫۱۱٪ از جمعیت استان را داراست.

(شامل آمل، لاریجان، شاهاندشت، آب اسک، نیاک)

  • شهرستان بابل، سابقا بارفروش که ۲٫۱۶٪ از جمعیت استان را داراست.

(شامل: بابل، بندپی غربی، بند پی شرقی، امیرکلا،گتاب،بابلکنار،لاله آباد)

  • شهرستان بابلسر که ۰٫۶٪ از جمعیت استان را داراست.

(شامل: بابلسر،رودبست،بهنمیر، )

  • شهرستان بهشهر، نام پیشین اشرفی که ۲٫۶٪ از جمعیت استان را داراست.

(شامل: بهشهر، رستمکلا ، زاغمرز ،گرجی محله، میانکاله)

  • شهرستان جویبار که ۶٫۲٪ از جمعیت استان را داراست.

(شامل: جویبار، لاریم، کردکلا) - تکیه کردکلا در زمان حاج نجف خان کرد احداث گردید

  • شهرستان چالوس، نام پیشین شالوس که ۲٫۴٪ از جمعیت استان را داراست.

(شامل: چالوس، مرزن آباد، کلاردشت، نمک آبرود)

  • شهرستان رامسر، نام پیشین سخت سر که ۴٫۲٪ از جمعیت استان را داراست.

(شامل: رامسر، جواهر ده)

  • شهرستان ساری، مرکز استان که ۷٫۱۶٪ از جمعیت استان را داراست.

)شامل: ساری، دودانگه (پریم)، چهاردانگه (کیاسر)، فرح آباد، گلما، لاک دشت(

  • شهرستان سواد کوه که ۴٫۲٪ از جمعیت استان را داراست.

(شامل: پل سفید، زیرآب، شیرگاه، آلاشت، ورسک)

  • شهرستان تنکابن، نام پیشین شهسوار که ۵٫۶٪ جمعیت استان را داراست.

(شامل: شهسوار، نشتارود، دوهزار، سه هزار)

  • شهرستان فریدونکنار شامل:فریدونکنار.دهفری.خزرشهر.دریاکنار
  • شهرستان قائمشهر، نام پیشین شاهی، علی آباد که ۱۰٪ از جمعیت استان را داراست.

)شامل: قائمشهر، کردی خیل، ارطه، تِلار)

  • شهرستان گلوگاه.

(شامل: شهر گلوگاه و دو بخش مرکزی و کلباد)

  • شهرستان محمودآباد که ۹٫۲٪ از جمعیت استان را داراست.

)شامل: محمودآباد، سرخرود(

  • شهرستان نکا که ۷٫۳٪ از جمعیت استان را داراست.

(شامل: نکا، هزارجریب)

  • شهرستان نوشهر که ۹٫۳٪ از جمعیت استان را داراست.
  • شهرستان نور که ۵٫۳٪ از جمعیت استان را داراست.

) شامل: نور، رویان، چَمِستان، لاویج(

ابنیه تاریخی

بندپی بابل

در جنوب بابل وتقریبا ۲۰ کیلومتری شهر بابل منطقهٔ بند پی وجود دارد بندپی که در واقع محلی بین کوه جنگل و دشت است در ایران قبل از اسلام بنا به روایات محلی در حملهٔ اعراب یک سنگر قدرتمند برای وطن دوستان بوده است و در واقع قبل از اسلام دارای شهر و قلعه بودهاست.

 

منطقه شورچال گلوگاه

این منطقه از ابنیه مسکونی قرون اول و دوم اسلامی بوده و آثار باستانی فراوانی در دل تپه‌های آن جای گرفته‌اند که متأسفانه بخش قابل توجهی، توسط حفاران غیرمجاز، از دل خاک خارج شده و از موزه‌های خارجی، سر در آورده‌است که نیازمند استقرار یگان حفاظت میراث فرهنگی است.زمینهای آن متعلق به ساکنان کوپچی محله گلوگاه بوده و در فاصله کمی از ساحل دریا قرار گرفته‌است و مکانی سرسبز و بسیار دیدنی است که نیازمند سرمایه گذاری و توجه بیشتر است.

 

امامزاده عباس

در حاشیه شمالی ورودی شرقی شهر ساری واقع شده و از نظر شیوه معماری، گنبد هرمی شکل و صندوق چوبی نفیس، یکی از بناهای معروف استان مازندران است. تاریخ ساخت آن ۸۹۷ هجری قمری است و سه امامزاده بنامهای عباس ؤ محمد و حسن در آن مدفون می‌باشند.این بنا در منطقه‌ای به نام ازادگله واقع شده است.

 

قلعه لاجیم در سوادکوه

در جنوب شرقی زیراب در شرق جاده سواد کوه به قائمشهر در منطقه‌ای جنگلی و در کنار روستای لاجیم قرار دارد. این اثر معماری ارزشمند متعلق به قرن پنجم هجری است. آندره گدار باستان‌شناس فرانسوی که در سال ۱۹۳۳ میلادی به بازدید برج لاجیم آمده می‌نویسد: در داخل این حصار چند تل است که نشان می‌دهد این قلعه در واقع شهر مستحکمی است این محل که در قلب جنگل انبوه و دور هنگامه شهرها واقع شده‌است. مسلماً قرارگاه مهم یکی از سرکشان یا پناهگاه استوار یکی از پادشاهان مخلوع بوده‌است که به امید بازگشت وقت مساعد در آنجا بدور از آسیب خصم در امان می‌داشته‌است. شخصیت مدفون در برج (کیا ابوالخوارس شهریار) از خاندان باوندیان بوده که در فاصله سقوط سلسله باوندیان اول و به قدرت رسیدن مجدد خاندان آل باوند پس از اشغال ناحیه آمل به دست قابوس وشمگیر به منطقه کوهستانی لاجیم پناه برده‌است.

 

چشمه عمارت بهشهر

این بنا متعلق به دوره صفویه‌است که در دو طبقه احداث گردیده و در حال حاضر طبقه همکف و جزری از طبقه دوم باقی مانده‌است در وسط عمارتِ همکف مظهر چشمه قرار دارد که آب آن از چهار سمت توسط جویهایی از داخل بنا به خارج آن سرازیر و وارد حوضها و جویهای اطراف آن گردیده و به‌وسیله نهرهای اصلی به خارج از باغ هدایت می‌شده‌است .

 

برج آرامگاهی امامزاده طاهر مطهر کجور

این بنای آرامگاهی واقع در روستای هزار خال بخش کجور در شهرستان نوشهر قرار دارد، بنایی است چهار ضلعی با کتیبه‌های آجری و تزئینات که در سال(۸۲۹) ه ق به دست ملک کیومرث بن بیستون استندار ساخته شده‌است.

 

قلعه ملک بهمن لاریجان

این قلعه از قلعه‌های عظیم البرز است که در جاده هراز بخش لاریجان شهرستان آمل و مشرف به قریه شاهان دشت در ۷۵ کیلومتری جنوب آمل قرار دارد این قلعه متعلق به حکام پادوسبان است که در سال (۴۵ الی ۱۰۰۵) ه ق به رویان نور و کجور و رستمدار حکومت داشته‌اند بنای قلعه بر روی صخره‌ای حدود ۲۲۰ متر بالاتر ازسطح اراضی شاهاندشت از لاشه سنگهای بزرگ و کوچک و ملات گچ ساخته شده که بصورت طبقه طبقه و شامل اتاقها و قسمت‌های مختلف ساختمانی است.

آرامگاه سه سید میر حیدر آملی

این مکان مدفن ابولقاسم پسر ابولحسن الرویانی است که در سده ششم ه ق وفات یافته‌است، در طی قرون هشتم و نهم هجری قمری سه تن از سادات و عرفا در این محل مدفون گردیدند که یکی از آنها علامه میر حیدر آملی است که از متفکران و مشاهیر شیعه بوده‌است بانی این مکان سید عزالدین بن سید بهاالدین آملی است.

 

برج رسکت

برج زیبای رسکت در روستایی به همین نام، از دوران اسپهبدان مازندران که بر روی آن کتیبه‌ای به دو خط پهلوی و کوفی وجود دارد.

 

برج باوند

برج بسیار زیبای باوند از دوران آل باوند از اسپهبدان مازندران در روستای سرخ آباد سوادکوه قرار دارد. این برج شبیه مهره رخ در شطرنج است.

 

نقش شاه

تنها تصویر ناصرالدین شاه قاجار و درباریان او که بر دل سنگ حکاکی شده است در جاده هراز و در کنار تونل وانا و جاده باستانی زمان ساسانی قرار دارد.

 

برجهای آهودشت

این دو برج در روستای آهودشت چمستان نور قرار دارند. برج بزرگ مزار شاه بالوی زاهد آملی، استاد شیخ خلیفه مازندرانی، استاد شیخ حسن جوری است.

سایت موزه گوهر تپه

سایت موزه گوهر تپه در نزدیکی بهشهر قرار دارد. کهنترین ابزار ساخته شده از آهن در جهان در این مکان یافت شده است.

 

لفورک

شهر باستانی لفورک در سواد کوه قرار دارد. در این شهر اسکلتهایی از انسان های دراز سر پیدا شده است.

 

 استان مازندران با 24091 کیلومترمربع مساحت و 2603008 نفر جمعیت و از شمال به دریای خزر از مغرب به استان گیلان و از جنوب به استانهای سمنان و تهران و از شرق به استان گلستان محدود است.

تعداد 15 شهرستان 360 شهر و 38 بخش و 104 دهستان در استان مازندران وجود دارد که 43% از شهرها در طول نوار ساحلی دریای خزر واقع شده اند. مازندران تنها استانی است که با سه محور هراز ، کندوان و سوادکوه با مرکز کشور مرتبط بوده وسه فرودگاه ساری ،نوشهر ورامسر ارتباط هوایی آن را با سایر نقاط برقرار ساخته وراه آهن سراسری نیز ازان عبور می کند علاوه بر آن جاده ساحلی از رامسر تا بابلسر به طول 220 کیلومتر وبا فاصله 10 الی 300 منر از کنار دریا می گذرد  . استان مازندران با توجه به موقعیت طبیعی وجغرافیایی در بخش طبیعت گردی جزء استانهای برتر کشور محسوب میگردد نزدیک به 12 میلیون نفر گردشگر داخلی وبیش از 20هزار توریست خارجی هرساله به منظور گذراندن اوغات فراغت از این استان دیدن می کنند وجود دریای مازندران باساحل زیبا ومتاسب به همراه پارکهای جنگلی ،غارها ،آبشارها ،رودخانه ها ،آبهای سرد وگرم معدنی ،چشمه ها ،تالابها ،دریاچه ها وجاذبه های طبیعی دیگر ودارابودن یادمانهای تاریخی ودارابودن نظیر مقبره میر بزرگ آمل ،برج لاجیم سوادکوه ،برج رسکت سوادکوه ،مجموعه فرح آباد ساری ،عباس آباد بهشهر ،قلعه پولاد بلده نور،کندلوس نوشهر و.....این استان را مجموعه متنوع برای استفاده گردشگران مختلف با انگیزه های گوناگون بدل نموده است .
 

 

شهرستان آمل

 

موقعیت جغرافیایی

آمل یکی از شهرستانهای مرکزی استان مازندران است که از شمال به محمود آباد،از شرق به شهرستان بابل،از مغرب به شهرستان نور و از جنوب به استان تهران محدود می شود.

 

جمعیت -

 برابر آمار سال1375،جمعیت شهرستان آمل 298هزار نفر بوده،که حدود54درصد جمعیت در شهرها زندگی می کرده اند.پراکندگی جمعیت این شهرستان،در درجه اول،ناشی از میزان حاصلخیزی خاک می باشد

تقسیمات سیاسی

طبق آخرین تقسیمات کشوری،این شهرستان از دو بخش(مرکزی و لاریجان) و8 دهستان تشکیل شده است.از نقاط شهری آن،شهر آمل و رینه را می توان نام برد.

 

سابقه تاریخی و جاذبه های جهان گردی

 به موجب پژوهشهای خاور شناسان،طایفه یا قوم آمارد که پیش از تاپوریها به سرزمین پورستانی(طبرستان) مهاجرت کرده بودند.در منطقه آمل که مستعد وآباد تر از سایر نقاط طبرستان بود سکونت اختیار کردند.

آمل مخفف همان آمارد یا آماردان بوده که بر اثر کثرت استعمال به تدریج تغییر شکل داده و به صورت آمل در آمده است.حمدالله مستوفی بنای شهر آمل را به طهمورث،پادشاه پیشدادی،نسبت می دهد.از مهمترین بناهای تاریخی و نقاط دیدنی این شهرستان می توان مشهد میر بزرگ(مقبره میر قوام الدین مرعشی)،مقبره میر حیدر آملی،امامزاده ابراهیم،امامزاده عبد الله،بقعه شمس آل رسول،پل دوازده پله،قله شاهان دشت،پارک جنگلی آمل(میرزا کوچک خان) و آبهای معدنی لاریجان(آمولو)،اسک و استراباکو را نام برد


بناهای تاریخی شهرستان آمل:

آبشار شاهان دشت

در 65 کیلومتری شهر آمل در جاده هراز و مسیر منتهی به شهر تهران در ارتفاعات مشرف به روستای زیبا و ییلاقی شاهان دشت در جانب جنبی جاده و رود خانه هراز از این آبشار پراب دائمی و عظیم با شکوهی وصف ناپذیر خودنمائی می کند. آبشار شاهان دشت با ارتفاع تقریبی 50 متری یکی از بزرگترین آبشارهای استان مازندران به شمار می رود.
قابل ذکر است که جاده فرعی منشعب از جاده هراز تا آبشار مذکور تقریباً 10 دقیقه فاصله دارد و بعد از خاتمه جاده از روستای شاهان  دشت 15 دقیقه پیاده روی دارد.

 

 

امامزاده عبدالله (ع)

 

 نوع اثر : سیاحتی ، زیارتی
 دوره تاریخی ساخت و بوجود آمدن یا ... :   ساختمان اصلی امامزاده در سال 1343 شمسی به وسیله سازمان اوقاف تخریب گردید و بنای نوساز و با عظمت کنونی به جای آن ساخته شد

وضعیت امکانات و تسهیلات تفریحی . گردشگری . حمل و نقل . اسکان و ... :  زائر سراها و پنج در اتاق برای مدیران ومسئولان، سالن بزرگ غذاخوری ، بانک اعتبارات تعاونی ، دکانهای متعدد وبناهای دیگر برای آسایش  وراحتی زائران ساخته شده است

توضیح مختصری در خصوص معرفی مکان : مسیر بقعه را که پیش می‌گیری نخستین چیزی که به چشم می‌خورد درختهای سر به فلک کشیده هستند که منظم و یک دست در کنار یکدیگر ایستاده و شما را به سوی بقعه هدایت می‌کنند.

زیبایی طبیعت در این منطقه از آمل چنان شگفت آور است که نمی‌فهمی چه زمانی به بقعه رسیدی. حال و هوای درون مقبره نیز وصف ناپذیر است. باید به چشم دید و با دل احساس کرد . توصیف این حال و هوای معنوی تقرببا غیر ممکن است. در صحن بنای امامزاده ضریحی است از طلا و نقره به طول 463 سانتی متر و غرض 375 سانتی متر و ارتفاع 275 سانتی متر که به وسیله هنرمندان ماهر اصفهانی ساخته شده است. از آثار قدیمی آستانه امامزاده عبدالله حوض شفا و مرقد بی بی فاطمه و سقاخانه آن است که به وسیله سازمان اوقاف تجدید بنا شده است.

آب و هوا :  آب و هوایی معتدل کوهستانی بسیار لطیف دارد.

آدرس : مازندران – آمل – جاده هراز -  12 کیلومتری جنوب غربی آمل، در روستای اسکو محله‌ قرار دارد.

فاصله تا مرکز استان :  فاصله 90 کیلومتر.

نوع راه ارتباطی : زمینی – زیباترین و قشنگترین جاده ها و راهها که انسان را مجذوب خود میکند.

میانگین تعداد بازدید کنندگان از این مکان در سال : سالانه بعلت زیارت آستانه امامزاده و طبیعت زیبای این منطقه  و تفرجگاه و اسکانهای بیشمار در این مکان مسافران زیادی از شهر و دیار دور و نزدیک به این منطقه سفر میکنند.

دیگر امکانات تفریحی و رفاهی جهت گردشگری : دور تا دور بقعه را مغازه‌های فروش سوغاتی که شبیه تمامی بازارهای مراکز زیارتی هستند فراگرفته‌ و دارای درمانگاه . آب شرب . رستوران و مغازهای بسیار ی برای رفاه حال زائران و مسافران میباشد و علاوه بر زائر سراها و پنج در اتاق برای مدیران ومسئولان، سالن بزرگ غذاخوری ، بانک اعتبارات تعاونی ، دکانهای متعدد وبناهای دیگر برای آسایش  وراحتی زائران ساخته شده است .

این زیارتگاه مهم در 12 کیلومتری جنوب غربی آمل در دامنه های سرسبز البرز شمالی قرار دارد. مسیر دسترسی به آن نیز از خروجی شهر در بلوار تهران آغاز و پس از طی مسافت 4 کیلومتر در ابتدای جاده هراز به دو راهی امامزاده عبدا... (ع) می رسد که در جانب غرب جاده و رود هراز بطرف امامزده عبدا... ادامه می یابد.
ساختمان اصلی امامزاده عبدا... با معماری بسیار زیبا در سال 1343 با عظمتی خاص بنا گردید در داخل حرم و بر روی مقبره ضریحی از طلا و نقره به طول 463 و عرض 375 و ارتفاع 275 سانتی متری قرار دارد که بوسیله هنرمندان اصفهانی ساخته شده است.
شکل شاه
در 65 کیلومتری جنوب شهر آمل در جانب غربی رود و جاده هراز و تونل بایجان در کنار محور ارتباطی تهران به آمل در زمان ناصرالدین شاه و به دستور وی نقش برجسته سنگی زیبایی بر سینه کوه و مشرف به رود هراز کنده شده که د رمازندران بی نظیر بوده است در این حجاری ناصرالدین شاه به همراه چندتن از امرای کشوری و لشکری نشان داده شده است.

قلعه شاهان دشت

به ملک قلا معروف است و در 65 کیلومتری شهر آمل در جاده هراز و مسیر منتهی به ترهان و در ارتفاعات مشرف به روستای شاهان دشت بر روی یک کوه هرمی شکل در کنار روستای ییلاقی شاهان دشت و دره رود و جاده هراز قرار گرفته و کاملاً برای مسافران مسیر هراز و محور ارتباطی تهران به آمل قابل مشاهده است.ظاهراً این قلعه متعلق به ملک بهمن آخرین سلطان سلسله استندار لاریجان بوده است.

گنبد ناصرالحق و شمس طبرسی
این دو بنای تاریخی در مجاورت یکدیگر در حاشیه شمالی شهر آمل در منطقه چاکسر و در جانب غربی بلوار شهید بهشتی آمل قرار دارند. ساختمان آجری آنها متعلق به قرن نهم هجری قمری بوده و بنای ناصرالحق آرامگاه وی می باشدکه در سال 304 هجری قمری در این مکان به خاک سپرده شد و گنبد دیگر متعلق به شمس طبرسی از فقها و علمای آمل می باشد.

بقعه میرحیدر آملی
بنای اصلی آن متعلق به قرن 6 هجری قمری بوده ک در دوران مختلف بازسازی شده ولی شکل اولیه را حفظ نموده، این ساختمان آجری با برج 8 ضعلی و گنبد هرمی با ارتفاع 12 متر در نزدیکی گنبدهای ناصرالحق و شمس طبرسی در منطقه چاکسر آمل و در مجاورت بلوار شهید بهشتی قرار دارد.

امامزاده عباس(ع) روستای سوته کل "آمل"

 

آتشکــده
علیرغم شهرت این بنا به آتشکده، شکل ظاهری آن چندان با کاربرد آن تناسب ندارد. احتمالاً مکان اصلی آن آتشکده بوده که بعد از اسلام آوردن مردم آمل شکل آن تغییر یافته است.
این بنای عظیم آجری با پلان مربع شکل و در کنار بلوار شهید بهشتی شهر آمل در منطقه چاکسر قرار دارد.

بقعه تاریخی میر بزرگ
یکی ازمهمترین بناهای تاریخی مازندران است که در عهد سلطنت شاه عباس صفوی در سال 1020 هجری قمری بر روی مدفن میرقوام الدین مرعشی بنیانگذار سلسله مرعشیان مازندران در اواخر قرن هشتم هجری قمری ساخته شده و در مرکز بافت قدیم شهر آمل در سبزه میدان و مجاورت مصلای بزرگ قرار دارد. این ساختمان از لحاظ ویژگی های معماری گنبد سردرب ها ، کاشی کاری و کیبه ها کم نظیر است. پلان آن چهارضلعی، مساحت آن 781 مترمربع و مصالح عمده آن آجر است.

علاوه بر میربزرگ اماکن فراوانی در شهر آمل وجود دارد که دفاتر خدماتی مسافرتی می توانند برای بازدید در شهر همه آنها را در برنا مه خود بگنجانند.

امامزاده ابراهیــم

 این بنا با پلان مربع شکل و بدنه آجری و گنبد هرمی شکل در قرن نهم هجری در شهر آمل ساخته شد و در ابتدای بلوار طالب آملی قرار دارد.
بر روی درب صندوق چوبین روی مرقد کتیبه های زیبایی به خط رقاع حک شده که طبق مفاد آنها، 

  

شهرستان بابل

 

موقعیت جغرافیایی

 بابل یکی از شهرستانهای مرکزی استان مازندران است که از شمال به شهرستان بابلسر،از مشرق به شهرستانهای قائم شهر و سوادکوه،از مغرب به شهرستان آمل،و از جنوب به کوهپایه ها و دامنه های شمالی رشته کوههای البرز محدود می شود.

جمعیت طبق سر شماری سال 1375،جمعیت شهرستان بابل،حدود421هزار نفر بوده است.بیش از 43درصد جمعیت آن شهر نشین و بقیه روستا نشین هستند.تراکم جمعیت در قسمت جلگه ای بیشتر از مناطق کوهپایه ای است.

تقسیمات سیاسی

شهرستان بابل،شامل پنج بخش مرکزی،بند پی شرقی،بند پی غربی،بابل کنار و لاله آباد،11 دهستان و 2 شهر(بابل و امیر کلا)می باشد

سابقه تاریخی

نام این شهر در قدیم مامطیر بوده و در قرن هشتم به بار فروش ده معروف شد.از زمان صفویه این شهر را بارفروش می نامیدند.در سال 1311 به بابل تغییر نام داد،زیرا رود بابل در غرب آن جریان دارد.شهر بابل با توجه به موقعیت جغرافیایی،نزدیکی به دریا،و شرایط طبیعی مناسب،در سالهای اخیر به سرعت توسعه یافته است

اماکن مذهبی،آثار باستانی و جاذبه های جهانگردی

شهرستان بابل دارای امامزاده های متعددی است.آرامگاه قاسم بن موسی کاظم و برادرش حمزه(آستانه)،مقبره سلطان محمد طاهر و پل محمد حسن خان بر روی رود بابل،از آثار تاریخی مهم این شهرستان به شمار می آید.شهرستان بابل با توجه به موقعیت ارتباطی،آب وهوای معتدل و مناظر طبیعی بسیار زیبا،کوهپایه های پوشیده از جنگلهای انبوه و رودخانه بابل،از مناطق مهم جذب جهانگرد در استان است

 

امامزاده قاســـم
بنای امامزاده قاسم متعلق به قرن هشتم هجری قمری است و درمحله پایین بازار آمل در مجاورت بلوار شهید بهشتی قرار دارد. از لحاظ شکل و پلان دارای ویژگی هایی است که آن را منحصر به فرد نموده. بطوریکه نظیر آن در مازندران دیده نمی شود. بنای 8 ضلعی با گنبدی کوتاه بر روی یک صفحه قرار دارد. که با ملاط بر روی آجر تزئیناتی روی آن صورت گرفته است.

 

 

 ردی- جواد بیژنی

اگر تا حالا گذارتان به شهر بابل نیفتاده، اردیبهشت را از دست ندهید که برای رفتن به این شهر هیچ ماهی بهتر از اردیبهشت نیست.

هرکس در دومین ماه بهار به بابل رفته باشد، می‌داند که چرا به آنجا می‌گویند شهر بهارنارنج. خیابان‌های بابل این روزها مست عطر بهار نارنج است. نام باستانی بابل «مه میترا» یعنی جایگاه میترای بزرگ بود. در دوران اسلامی آن را به نام «مامطیر» می‌شناختند. در دوره حکومت صفوی تجارت شهر به قدری  پر رونق بود که  اسمش را  «بارفروش» گذاشتند. نام بابل تا قبل از سال 1314 شمسی «بارفروش» بود و نام فعلی‌اش را از رودخانه بابل گرفته است. این رودخانه از غرب بابل عبور می‌کند و همان رودخانه‌ای است که پل معروف شهر بابلسر را روی آن ساخته‌اند.

 

جشن پرهیاهوی رنگ و بو

بازارهای هفتگی یکی از ارکان شهرهای شمالی ایران است. حضور زن‌های روستایی به عنوان فروشنده در این بازارها قابل توجه است. قدم زدن در یک بازار هفتگی و استشمام عطر سبزیجات، میوه‌ها و ترشی‌ تازه، تجربه‌ای خیال‌انگیز خواهد بود.

 

این ساختمان که حالا موزه بابل است، در سال 1307شمسی بلدیه یا به اصطلاح امروز شهرداری بوده. ساختمان را یک مهندس آلمانی در زمان رضا‌خان ساخته و در طراحی‌اش معماری نئوکلاسیک اروپا و ایران باستان را تلفیق کرده است. حالا ساختمان 3طبقه مرمت  و به موزه تبدیل شده که بخش‌های باستان‌شناسی و مردم‌شناسی آن دیدنی است.

 


بقعه امامزاده قاسم- فرزند امام موسی کاظم(ع)- مربوط به قرن نهم هجری است. اگر سری به این امامزاده که در محله آستانه بابل است زدید، تماشای در ورودی و صندوق چوبی نفیسی که از شاهکارهای هنری هستند را از دست ندهید. ساخت و ساز غیراصولی در اطراف این بقعه از زیبایی‌های آن کاسته. نیمایوشیج در سال 1307 شمسی در سفرنامه‌اش به این معضل اشاره‌ می‌کند که « بارفروش(بابل) به عقیده من عروس شهرهاست ولی عیبی که دارد [این است که] آن را بد زیور می‌بندند!». سال‌هاست که همه شهرهای قدیمی و زیبای ایران همین مشکل را دارند. از قدیم گفته‌اند آمد ابرویش را درست کند، چشمش را کور کرد.

 
به بافت قدیمی بابل که بروید، می‌بینید هر محله در مرکز خود مسجد یا تکیه‌ای دارد که میدانگاهی را ایجاد کرده و راه‌های ارتباطی محله به آن می‌رسند. تکیه قدیمی محله حصیرفروشان که از دوره قاجار به جا مانده، شاهد خوبی برای این حرف است. تصور شادی‌ها و ماتم‌‌هایی که این میدانگاهی به خود دیده است، آدم را در خیال فرو می‌برد.

 


راسته اصلی بازار شهر کم‌کم دارد رنگ و بوی مدرن به خود می‌گیرد ولی هنوز جابه‌جا با شغل‌های سنتی مواجه می‌شوید که انگار دارند در برابر زندگی ماشینی مقاومت می‌کنند. یکی از جارو فروش‌های بازار امیرکلا همان‌طور که به جاروبندی مشغول است می‌گوید: «دیگر جوان‌ها سراغ این کار نمی‌آیند. می‌گویند هم سخت است و هم کم درآمد».

 

 مسجد آدینه
بابل هم مثل همه شهرهای مهم مسجد جامع دارد. در قدیم وقتی جمعیت یک شهر به حدود 10هزار نفر می‌رسید، برایش یک مسجد مرکزی و بزرگ می‌ساختند که اسمش مسجد جامع یا مسجد جمعه (مسجد آدینه) بود. مسجد جامع بابل از بناهای عهد صفوی است.

در زمان فتحعلیشاه قاجار زلزله آن را خراب کرد و در سال 1225 قمری بود که فتحعلیشاه دستور داد مسجد را بازسازی کنند و میرزا محمد شفیع صدراعظم این کار را پیگیری کرد. مقبره سعیدالعلمای بارفروشی- از مشاهیر فقه شیعه در قرن13 هجری قمری- در مجاورت این مسجد قرار دارد. سعیدالعلما آن‌قدر عالم بزرگی بود که وقتی خواستند شیخ انصاری را مرجع شیعیان جهان کنند چون سعیدالعلما را از خودش برتر می‌دانست، نامه‌ای به او نوشت و از او اجازه گرفت.


در بابل شاید حیاط هیچ خانه‌ای خالی از درختان مرکبات نباشد. در این شهر دوطرف هر خیابانی را درخت‌های نارنج پوشانده است. گیرم که قید باغ‌های اطراف شهر را که پر از درخت است بزنید، همان درخت‌‌هایی که در خانه‌ها و خیابان‌هاست، برای عطرآگین کردن هوای بابل کافی است.

آن روبه‌رو در افق، دریاست که فقط 15کیلومتر با شهر فاصله دارد و این به یک رویا می‌ماند. بیخود نیست که نیما یوشیج گفته است: «بارفروش شهر نیست؛ دیوان شعری است با یک مخرج شاعرانه؛ شاعر در صور آن داخل می‌شود و از اعماق ویژگی‌های آن بیرون می‌آید. بارها میل داشتم یک شهر شاعرانه را پیدا کنم. این است مطابق دلخواه من!

 

بد نیست بدانید 
در دوران زندیه بابل، مرکز ولایت مازندران بوده و آغا محمدخان قاجار وقتی دید مردم بارفروش از خاندان زند حمایت می‌کنند، ساری را مرکز مازندران اعلام کرد. همین حالا هم بعد از ساری که مرکز استان مازندران است، بابل مهم‌ترین و پرجمعیت‌ترین شهر استان است. 

در قدمت بابل همین بس که عمر بعضی آثار کشف شده در تپه‌های جنوب شهر را تا 1000 سال پیش از میلاد باز می‌گردد. این تپه‌ها که به «دینه کوتی» معروفند، فقط 20کیلومتر از بابل امروزی فاصله دارند.   بیشتر بناهای قدیمی بابل به‌خاطر کم توجهی وضعیت مناسبی ندارند. با این حال بافت قدیمی و تکیه و امامزاده محله حصیرفروشان که از دوران قاجار به‌جا مانده، با هزینه شخصی و نظارت یکی از اهالی نیکوکار محل ، مرمت شده و نظر علاقه‌مندان را به خود جلب می‌کند. 

 از زمان رضاخان تاسیس بنا‌هایی که متاثر از معماری اروپا بود، محله‌های قدیمی شهر را تغییر داد و ارتباط این محله‌ها را با فضاهای جدید شهری قطع کرد. از میان این بناها می‌شود به کاخ شاهپور، ساختمان شهرداری قدیم، شهربانی سابق، دبیرستان قدیمی شاهپور و پستخانه اشاره کرد. متأسفانه و در کمال ناباوری، ساختمان قدیمی اداره پست در سال‌های اخیر تخریب شد. از مکان‌های مذهبی و زیارتی بابل یکی «مسجد محدثین» است.

این مسجد در سال 1136 قمری ساخته شد و مقبره 2عالم بزرگ شیعه به‌نام‌های ملانصیرا و شیخ‌کبیر در آن است.  طرفداران طبیعت بکر و دست‌نخورده مطمئن باشند که جنگل‌های جنوبی و مناطق کوهستانی بابل- نظیر شیخ‌موسی و فیل‌بند- آنها را سر ذوق می‌آورد. سوغات بابل، مرکبات، مربا، عرق بهارنارنج، کاهوی سرپیچ، کلوچه، سبد و جاروست. 

بابل آدم‌های معروف زیاد دارد؛ امامعلی حبیبی اولین مدال طلای المپیک را برای ایران به دست آورد. در موسیقی، زنده یاد مازیار و بیژن بیژنی اهل بابل هستند. احمد نصراللهی و مهدی علیزاده از نقاشان معاصر و اسرافیل شیرچی و مهدی فلاح از استادان  برجسته خوشنویسی هم بابلی هستند.

 

بناهای تاریخی شهرستان بابـــل

کاخ سلطنتی:
بنای آن مربوط به اوایل قرن چهاردهم هجری شمسی است و در داخل باغ وسیع و زیبایی در حاشیه جنوبی و داخل شهر بابل قرار دارد. ساختمانهای دو طبقه با اطاقها و سالن های متعدد و مزین به گچ بریهای بسیار زیباست. مصالح عمده آن را سنگ تشکیل می دهد و نمای خارجی آن با سنگ به شکل چشمگیری تزئین شده است.


برج کاخ سلطنتی:
در ضلع غربی محوطه کاخ قرار دارد و از دو طبقه تشکیل شده که طبقه دوم آن کوچکتر از طبقه اول و هر طبقه آن دارای 8 ضلع و 8 پنجره می باشد.

پل محمد حسن خان:
در اوایل حکمرانی کریم خان زند در سال 146 هجری قمری بوسیله محمدحسن خان پور آقا محمدخان قاجار بر روی رود بابل ساخته شد و در ورودی جنوب غربی شهر و ابتدای جاده قدیم آمل قرار دارد. پل محمدحسن خان دارای 7 طاق (چشمه) و 2 طاق فرعی است.
طول آن 140 متر و عرض آن 6 متر بوده و از  بناهای مشهور تاریخی مازندران به شمار می رود. این پل محل تردد ماشینها است و در زیر و اطراف پل محوطه پارک ایجاد شده است.

تکیه مقری کلا:
روستا ی مقری کلا در 25 کیلومتری جنوب غربی بابل و درمجاورت جاده آسفالت بابل به بندپی غربی قرار دارد. بنای مستطیل شکل آن با آجر و ملاط ساروج ساخته شده و شامل یک تالار بزرگ در طبقه اول وحجره و اتاقهای متعددی در طبقه دوم است. به استناد کتیبه های تکیه در زمان ناصرالدین شاه قاجار ساخته شده و از نظر نقاشی، کنده کاری، گچبری و ظریف کاریهای روی چوب از اثار تاریخی مازندران محسوب میگردد.

بنای درویش فخرالدین:
در ابتدای ورود به شهر بابل از شهر آمل در کنار جاده جدید آمل به بابل واقع شده است این بنای آجری با قاعده دایره ای ، گنبد هرمی شکل تزئینات کاشی اندک در هر ضلع بیرونی در قرن نهم هجری قمری ساخته شده، و دو لنگه درب ورودی این بنا و صندوق چوبین روی مرکز این بنا از آثار هنری ارزشمند وبسیار نفیس تاریخی به شمار می رود.

کیجا تکیه
بنای سقانفار کیجاتکیه درداخل شهر بابل ودرمجاورت کمربندی شهر واقع شده ودرعصر سلطنت شاهان قجاریه بنا گردیده ا ست ساختمان اصلی دوطبقه می باشد که ستونها وپوشش چوبین سقف بنا دارای نقاشیهای بسیارزیبایی هستند که از لحاظ تنوع وترکیب رنگها وموضوعات نقشها بسیار دیدنی است.

بقعه شیخ موسی و امامزاده عبدا... :
این دو زیارتگاه در روستای ییلاقی شیخ موسی در حدود 80 کیلومتری جنوب شهر بابل در منتهی الیه بخش بند پی شرقی قرار دارند. مسیر و جاده آن از داخل شهر بابل کنار می شود که به جاده حبیبی معروف است و پس از طی مسافت 30 کیلومتر به آبادی گلوگاه مرکز بخش بندپی شرقی می رسد و در ادامه جاده با عبور از پل ساجدرود به طرف دهستان فیروزجا ادامه می یابد، و پس از عبور از روستای فیروزجا در ارتفاعات البرز به شیخ موسی می رسد. کتیبه ها و نقش و نگارهای موجود روی در بها و ضریح های زیارتگاه در نوع خود بی نظیر و دیدنی است.

گنجینه بابل
 این بنا در زمان رضاشاه در اوایل قرن چهاردهم هجری شمسی برای اداره شهرداری ساخته شد و بعد از پیروزی انقلاب اسلامی بوسیله سازمان میراث فرهنگی به موزه تبدیل گردیده است. این ساختمان دارای دو طبقه است که هر طبقه ا زچند سالن و اتاقهای متعدد تشکیل شده که در حال حاضر اشیاء و آثار تاریخی متعدد مربوط به دوران مختلف تاریخی برای گردشگران و محققان به نمایش گذاراده است.

شهرستان بابلسر

 

پل فلزی - بابلسر

نام قدیمی بابلسر ((مشهدسر)) است که بنا به اعتقاد قدما انتخاب این نام بدان جهت است که سر امامزاده ابراهیم (علیه السلام) ، برادر حضرت امام رضا (علیه السلام) در آنجا مدفون شده است . به واسطه آثار قدیمی موجود می توان به قدمت تاریخی شهر پی برد ، بنای امامزاده ابراهیم (علیه السلام) با چارچوب منقوش می باشد که قدیمی ترین آنها مربوط به 841 هجری قمری است . در سال 1311 با شروع تحول در شئون مختلف کشور ، مشهدسر نیز به بابلسر تغییر نام یافت و به سرعت رو به آبادانی نهاد و خیابان بندی، ساختمان سازی جدید و مدرن و ایجاد پل معلق فلزی و سد بندی دو طرف رودخانه بابلرود که از وسط شهر میگذرد، آسفالت خیابانها، ساختمان شهرداری و شهربانی، اداره پست و تلگراف و ساختمان هتل بزرگ (دانشگاه مازندران فعلی) و ... انجام گرفت

همچنین عده ای بر این عقیده اند که قدیمیترین نام، مشهد سبز بوده است. یعنی مشهدی که سبز است. واژه مشهد بخاطر سر امام رضا (ع) و شهر مشهد کنونی و واژه سبز به علت سر سبزی خرمی و زیبایی منطقه بوده و به مرور زمان به مشهدسر تغییر نام یافت .
امکانات این شهر تا اتمام دوره قاجاریه توسعه چندانی نداشت، بطوریکه یک خیابان اصلی، دو باب حمام، یک مدرسه بنام احمدیه (دبستان نرجس فعلی) و تاسیسات اولیه شیلات و گمرک و چند باب مغازه بیش نبود.

موقعیت جغرافیایی

شهرستان بابلسر در حاشیه بزرگترین دریاچه جهان و سواحل زیبا قرار دارد که یکی از مهمترین مناطق توریستی و مهمانپذیر کشور می باشد. این شهرستان به علت قرار گرفتن در مسیر شاهراه شرق به غرب استان مازندران، با وجود پلاژهای متعدد در نوار ساحلی و اماکن اختصاصی مختلف از جمله اقامتگاههای سازمانی مانند متل بانک کشاورزی، رفاه، مسکن، ملی، ویلاهای دریاکنار، خزرشهر، دریاسر و همچنین رودخانه بابلرود از مرکز شهر بر جلوه و زیبایی آن افزود و این شهر را در یک موقعیت ممتاز توریستی قرار داده است شهرستان بابلسر در مدار معتدل گرم قرار گرفته و روش ضریب اعتدال این شهرستان بسیار معتدل است که دارای بادهای محلی به نامهای دشت وا ، گله وا ، خزری ، بادسام ، کوسری وا، دشت واستریک ، گله واستریک ، جعفر قاسمی و یا استرآبادی وا ، صورت وز و آفتاب شو می باشد . این شهرستان دارای چهار بخش مرکزی(به مرکزیت شهربابسر) ، فریدونکنار(به مرکزیت شهر فریدونکنار) ، بهنمیر(به مرکزیت شهربهنمیر) و رودبست (به مرکزیت شهرکله بست) می باشد . شهرستان بابلسر در قسمت مرکزی استان مازندران و در ساحل جنوبی دریای مازندران قرار دارد.این شهرستان،از شمال به دریای مازندران،از جنوب به شهرستان بابل،از شرق به شهرستان قائمشهر و جویبار،و از مغرب به شهرستان محمودآباد محدود می گردد

جمعیت

طبق سرشماری سال 1375،شهرستان بابلسر،حدود155 هزار نفر جمعیت داشته است.حدود40 درصد مردم در شهرها زندگی می کنند.تراکم جمعیت در شهرهای بابلسر،فریدون کنار و روستاهای اطراف فریدون کنار بیشتر از سایر مناطق شهرستان می باشد

 

تقسیمات سیاسی

این شهرستان،قبلاً بخشی از شهرستان بابل بود،ولی در سال 1369 به شهرستان تبدیل گردید.بابلسر به چهار بخش(مرکزی،فریدونکنار،بخش رود بست و بهنمیر) و هشت دهستان تقسیم می شود

آثار تاریخی و جاذبه های جهانگردی

از آثار تاریخی مهم شهرستان بابلسر،بقعه امامزاده ابراهیم(برادر حضرت امام رضا(ع))است به علت وجود همین آرامگاه در گذشته بابلسر به نام مشهدسر شهرت یافته بود.از جاذبه های شهرستان بابلسر،وجود ساحل زیبای دریای مازندران و رود بابل و امکانات دانشگاهی و پزشکی را می توان نام برد.هر ساله مسافران زیادی از دیگر استانهای ایران برای استراحت واستفاده از آب دریای مازندران به این شهرستان می آیند                     


بقعه تاریخی امامزاده ابـــراهیم
این بنا در قرن نهم هجری در مرکز شهر بابلسر ساخته شد و یکی از زیارتگاههای مهم مازندران به شمار می رود و بین اهالی به امامزاده ابوجواب نیز معروف است.
مصالح عمده آن آجر، ملاط ، ساروج و کاشی بوده و گنبد هرمی شکل آن عظمتی خاص دارد.
این بنا از نظر دارا بودن آثار ارزشمند و هنری مانند درهای نفیس، صندوق چوبین و کتیبه های متعدد شهرت دارد. روی درهای آن سه تاریخ سالهای 858، 857، 841 هجری قمری حک شده است.

 

این شهرستان از جمله مناطق استان مازندران است که فاقد مناطق مرتفع کوهپایه و کوهستانی است و تمام وسعت آن به صورت اراضی جلگه ای و دشتی نمایان است . رودخانه های سجاد رود ، بابلرود و کلارود که در شهرستان بابل جاری است در نزدیکی پل محمدحسن خان بابل به هم پیوسته و همراه با رود تلار در شهرستان بابلسر به دریای خزر میریزد .

 

شهرستان بهشهر


عمارت و باغ شاه
بنای زیبا و باغ مصفا و دلفریبی است که در مرکز شهرستان بهشهر واقع گردید و جوی آب وسط باغ به طرز زیبایی در شب دامنه کوه بصورت پلکان، آبشارهای متعددی را به نمایش می گذارد. عمارت اولیه مربوط به دوران شاه عباسی می باشد که در سال 1020 هجری قمری بنا گردید و بعدها به مرور زمان تخریب شد و در اوایل دوران پهلوی بنای دیگری شبیه عمارت اولیه ساخته شد که به دیوانخانه معروف بود و در حال حاضر بعنوان پارک شهر مورد استفاده قرار می گیرد. بازدید برای عموم آزاد است و احتیاج به مجوز نیست.
غارهای باستانی کمربند و هوتو
در روستای تروجن در یک کیلومتری غرب بهشهر در مدخل ورودی شهر قرار دارد و آثار بدست آمده در آنها شامل تیغه هائی از سنگ، قطعاتی از استخوان سگ دریائی، آهو  و اسکلت 3 انسان است که احتمالاً در 75000 الی 50000 سال قبل می زیستند و از اماکن باستانی مشهور کشور جهان به شمار می رود البته رفتن به درون باغ با هماهنگی سازمان میراث فرهنگی استان مقدور است.


کاخ چشمه عمارت
از بناهای مشهور عصر صفویه است که در فرم معماری آن شرایط اقلیمی مکانی وبهره گیری ا امکانات طبیعی محل لحاظ شده و همزمان با ایجاد شهر اشراف البلاد در سال 1021 هجری قمری به دستور شاه عباس در داخل شهر ساخته شده است. و بر روی یک سکوی سنگی چهارضلعی قرار دارد و شامل حجره ها و اتاقهای متعددی می باشد.


مجموعه پارک جنگلی عباس آباد
از جمله زیباترین چشم انداز فرهنگی و طبیعی کشور می باشد که در 9 کیلومتری جنوب شرقی بهشهر واقع شده است. و جاده آسفالته آن در منتهی الیه شرقی بهشهر در ابتدای جاده گرگان از مسیر اصلی به طرف جنوب جدا می شود.
دریا چه پارک به وسعت 10 هکتار همراه با عمارت میان آن از جمله شاهکارهای دوران صفوی است. این عمارت از سنگ و آجر است و موقع آبگیری دریاچه به زیر آب می رود و فقط سقف آن نمایان است و حدود 18 متر از این عمارت در زیرآب است.
دو برج نگهبانی آجری و بناهای دیگری در فضای پارک برجای مانده که همگی مربوط به عصر شاه عباس می‌باشد و بازدید برای عموم آزاد است.

 

موقعیت جغرافیایی

شهرستان بهشهر از شمال به دریای مازندران(خلیج گرگان)،از غرب به شهرستان ساری،از جنوب به شهرستان نکا و استان سمنان،واز مشرق به شهرستانهای کرد کوی وبنرگز در استان گلستان محدود است

جمعیت

طبق سرشماری سال 1375 جمعیت این شهرستان حدود 177هزار نفر بوده است که حدود 56 درصد در شهرها و بقیه در روستاها زندگی می کنند.پراکندگی جمعیت در شهرستان بهشهر،به نسبت حاصلخیزی خاک و وجود مراکز صنعتی است،به طوری که در ارتفاعات جنوبی و سواحل شمالی به علت پیشروی آبهای شور،جمعیت کمتری سکونت دارند

 

 

تقسیمات سیاسی

طبق آخرین تقسیمات سیاسی،این شهرستان به سه بخش مرکزی، گلوگاه و یانه سر، و هفت دهستان تقسیم شده است.بهشهر از شهرهای پر جمعیت این شهرستان است

 

آثار به دست آمده از غارهای(هوتو،کمربند و کلت) حاکی از آن است که سابقه سکونت در بهشهر به دوره میان سنگی می رسد.به علت وجود شرایط مساعد در دامنه کوههای جهان مورای(البرز شرقی)،بهشهر امروزی به عنوان یکی از روستاهای پیش از تاریخ شکل گرفته است و در طول تاریخ،نامهای مختلفی نظیر تمیشه،نامیه،خرگوران،پنجهزاره و آسیا بستر داشته است.در زمان شاه عباس،اشرف البلاد(اشرف شهرها)،و در دوره رضاخان بهشهر نام گرفت.این شهر بنا به دلایلی مورد توجه شاه عباس صفوی قرار می گیرد و بدین جهت دگرگونیهای عمده ای در بافت و سیمای شهر پدید می آید.از جمله عمارتهای دلگشا،خیابانهای عریض،حمام های مختلف،حوضچه های زیبا و آب انبار ها ایجاد می شود و لوله کشی انجام می گیرد.این ابنیه اکنون از عوامل اصلی جذب جهانگردان به این شهر هستند.از آثار باستانی این شهرستان،می توان کاخ صفی آباد،باغ و عمارت چهلستون(کاخ شهرداری فعلی و قصر سلطنتی شاه عباس)،سر چشمه عمارت(در حال ویرانی) استخر یا دریاچه عباس آباد و غارهای متعدد را نام برد

                      

 شهرستان تنکابن

 

غاردانیال
این غارزیبا درارتفاعات مشرف به سلمانشهر در30 کیلومتری شرق تنکابن درمسیر ارتباطی کناره چالوس به تنکابن قراردارد این شهردرساحل زیبای خزرواقع شده ومسیر دسترسی به غار دانیال ازوسط شهر وازخیابان میانی شهرومحورارتباتی درمحل میدان مرکزی شهر ووارد خیابان دری گوشه میشود.این خیابان درادامه شهر خارج وبطرف جنوب ودامنه البزادامه پیدامیکتد ودرخاتمه به چاری میرسد واز وسط رود چاری گذشته وپایان می یابد.  که فاصله تنکابن تاآخر روستای چاری 4 کیلومتری بوده واز محل باپای به 1 ساعت زمان لازم ا ست تا باعبور از   ارتفاعات بلاع وئیبا وجنگلی به دهانه غاررسید . داخل غار  بسیار سرد بوده وآب گوارا وسردی هم درداخل جاری است مواد آهگی چکیده ازشقف غار منظره زیبایی دارد پهنای غار از 2 الی 5 متر متغیر است وطول آن نامعلوم است وبه گفته بومیان به 6000 متر می رسد .
شباهت زیادی بین این غار وغار علیصدر وجوددارد این محل برای اجرای تور برای هر گروه سنی جالب ودلپذیر است
 

 

موقعیت جغرافیایی

این شهرستان،از شمال به دریای مازندران،از جنوب به رشته کوه البرز مرکزی (استان قزوین)،از شرق به شهرستان چالوس و از غرب به شهرستان رامسر محدود می شود.

 

جمعیت

بی گمان پیش از ورود و استقرار آریاییها در این سرزمین،اقوام بومی در مناطق مختلف تنکابن می زیسته اند.استخوانهایی که در مناطق کوهستانی پیدا شده،حاکی از آن است که اقوامی از آماردها(آمردها)در این دیار سکونت داشه اند.ساکنان کنونی تنکابن را می توان از نوع مختلط دانست.جمعیت این شهرستان در سر شماری سال 1375 به174هزار نفر رسیده است.

تقسیمات سیاسی

شهرستان تنکابن طبق آخرین تقسیمات کشوری از دو بخش و شش شهر وهفت دهستان تشکیل شده است.این شهرستان گاهی بخشی از گیلان وگاه بخشی از مازندران به شمار می رفته است.تا اینکه در زمان قاجاریه به مازندران پیوست و تا امروز یکی از شهرستان های مازندران به شمار می آید.

در مورد نام تنکابن سیاح معروف فرانسوی، ژاک دومورگان،اعتقاد دارد که تنکا نام دژی بوده است که در حمله تیموریان از بین رفته است و تنکابن یعنی دژ یا قلعه پایین تنکاست که مرکزآن خرم آباد بود ولی بعداً تمام تشکیلات اداری، سیاسی و اقتصادی به تنکابن فعلی منتقل شد.

آثار باستانی

با توجه به اینکه شهرستان تنکابن پیشینه تاریخی دیرینه ای دارد،آثار باستانی و تاریخی بسیاری در آن وجود دارد،از جمله،قبرهای زرتشتیان در نقاطی مانند دو هراز و سه هراز،اماکن متبرکه منطقه امامزاده سّید قوام الدین در کبود کُلایه خرم آباد،بقعه سّید علی کیا در پایین بلده(قلعه گردن)،امامزاده قاسم که نسبتش به علی بن ابیطالب(ع) می رسد در محل جزما در دو هزار.

جاذبه های جهانگردی

این شهرستان با داشتن موقعیت جغرافیایی بسیار خوب و واقع شدن در کنار دریای مازندران و برخورداری از هوای خوب و ملایم،سبب جذب مسافر و جهانگرد از سراسر ایران و جهان به این محل می شود.خاصه در تعطیلات عید نوروز و تابستان ،بسیاری از خانواده های ایرانی روانه این شهرستان می شوند که به طور مستقیم وغیر مستقیم در اقتصاد تنکابن اثر مثبت دارد.

  

شهرستان چالوس

کاخ اجابیت
این بنا درروستای اجابیت شهرکلاردشت قراردارد. مسیر دسترسی به آن از چالوس آغاز ودرمسیر کندوان ومحور ارتباطی چالوس به تهران تا مسافت 35 کیلومتر ادامه یافته وسپس در مرکز شهر مرزن آباد بطرف غرب از جاده اصلی خارج شده وسپس از طی نمودن مسافت 35 کیلومتر ادامه یافته و سپس در مرکز شهر مرزن آباد بطرف غرب از جاده اصلی خارج شده و پس از طی نمودن مسافت 23 کیلومتر به شهر کلاردشت می رسد. اجابیت و کاخ آن در دامنه بلندیهای جنوب مشرف بر شهر کلاردشت قرار دارد. این بنا در 70 سال قبل و اوایل دوران پهلوی ساخته و دارای تزئینات گچ بری ، سنگ و نقوش بسیار زیباست. معماری ان ملهم از معماری اروپایی بوده و داخل ان نیز دارای اشیاء و لوسترهای زیبا و نفیس می باشد. حیاط زیبای ان پوشیده از درختان نراد است.

کاخ چایخوران
این کاخ در ورودی جنوبی شهر چالوس از مسیر کندوان و در فاصله 6 کیلومتری شهر چالوس در مجاورت جاده و محور ارتباطی چالوس به تهران قرار دارد.
این بنا در اوایل دوران پهلوی و حدود 70 سال قبل ساخته شده، نمای داخلی و خارجی آن  دارای تزئینات گچ بری و کاشیکاری بسیار زیباست. برخلاف سایر کاخها این کاخ بسیار ساده و بی پیرایه است و مصالح عمده آن را سنگ و آجر تشکیل می دهند.
این کاخ همانطورکه نامش مشخص می گردد به منظور استراحت موقت و کوتاه مدت بکار می رفته است.

موقعیت جغرافیایی

این شهرستان از شمال به دریای مازندران، از جنوب به رشته کوههای البرز، از شرق به شهرستان نوشهر و از غرب به شهرستان تنکابن محدود می شود مساحت آن 1800 کیلومتر مربع است

جمعیت

برابر آمار سال 1375 جمعیت شهرستان چالوس 111000نفر بوده است که 54 درصد شهرنشین و46 درصد روستا نشین بوده اند رشد سالانه جمعیت این شهرستان 7/1 درصد است

تقسیمات سیاسی

شهرستان چالوس از دو بخش مرکزی و کلاردشت تشکیل شده است

 

تاریخ شهرستان

در کتابهای جغرافیایی و تاریخی دوره اسلامی واژه ی شالوس مکرر آمده است به طوری که یاقوت حموی در کتاب خود می نویسد:شالوس شهری است در جَبَل در سر حد تبرستان. درباره وجه تسمیه این شهرستان می گویند چون بخش جلگه ای نسبت به ارتفاعات پست تر دیده می شود بدین سبب آن را «چاله است» یا «چاله اس» می نامیدند که به مرور زمان به چالِش و چالوس تغییر نام یافت

چالوس به دلیل اعتدال هوا و مناظر زیبای طبیعی، جنگل، دریا و رودخانه از اهمیت جهانگردی خاصی بر خوردار است.مراکز تفریحی این شهرستان عبارتند از:پارک جنگلی فین همراه با مجتمع ایرانگردی و جهانگردی، تله کابین نمک آبرود، دره رود بارک، عَلَم کوه، دریاچه ولشت یا سما

 

شهرستان نور

یوش وزادگاه نیما یوشیج  

یوش درفاصله 5 کیلومتری غرب بلده ومسیر منتهی به جاده کندوان که علاوه بر جذا بیتهای طبیعی بدلیل وجود زادگاه زیبای نیما یوشیخ شاعر معروف ونوپرداز معاصر که مقبره وی نیز همواره مورد استقبال ادب دوستان جهان است قرار دارد خانه نیما که آرامگاه وی نیز میباشد ازبنا های اواخر دوره صفویه است که با ویژگیهای سنتی منطقه کوهستانی نور ساخته شده وبا پلان مربع شکل دارای یک حیاط مرکزی واتاقهای متعدد دراطراف حیاط ا ست .عناصر تزیینی آن شامل آجرکاری، گچبری، رنگ کاری ، خراطی، ارسی های زیبا و آینه کاری از زمره آثار مهم کشور می باشد.


بقعه آقاشاه بالوزاهد   
این بقعه در 3 کیلومتری شرق چمستان واقع شده است. شهر چمستان در 15 کیلومتری شرق نور قرار دارد و مسیر آسفالته آن از داخل شهر نور آغاز و پس از عبور از مسیری زیبا به چمستان رسیده و بعد از آن با مسافت 15 کیلومتر به شهر چمستان ختم می‌گردد. بقعه مذکور در جانب شمالی و مجاور با جاده قرار دارد.
آقا شاه بالوزاهد از عرفای اواخر قرن 7 و اوایل قرن 8 هجری قمری است و مرشد شیخ حسن جوری عامل اصلی نهضت سربداران خراسان در عهد حکومت مغولان است.
بنای آجری با گنبدی مخروطی و تزئینات کاشیکاری بر روی مرقد آقا شیخ بالوزاهد ساخته شده که از آثار مهم تاریخی مازندران به شمار می رود.

فیل سنگی
در مرکز روستای لاویج قطعه سنگ بزرگی وجود دارد که بر اثر عوامل و فرسایش طبیعی بشکل یک فیل نشسته بر زمین خودنمائی می کند که مسافران این روستای خوش آب و هوا از این منظره طبیعی و منحصر بفرد نیز دیدن می کنند. البته بعد از گر آب گرم لاویج با حداقل ده دقیقه پیاده روی می توانید از فیل سنگی هم دیدن نمائید.


قلعه پولاد بلده
بر روی ارتفاعات شمالی مشرف بر شهر بلده یک قلعه عظیم به چشم یم خرود که ا زمعروفترین و بزرگترین قلعه های بر جای مانده در شمال ایران است . این قلعه تا اوایل دوره صفویه دایر و سکون بوده و مرکز یکی از مقتدرترین قدرتهای محلی آن روز ایران بوده است.
ریاست و کوتوالی آن با ملک کیومرث پادوسبان و فرزندان او بوده است. دسترسی به آن نیز چندان مشکل نیست و تنها با صعود از یک ارتفاع در کنار شهر بلده این کار ممکن می شود.


بقعه سلطان احمد بلده
در داخل شهر بلده در دامنه کوه واقع شده و دومین بنای مرتفع شهرستان نور است. گنبد آن مخروطی و مصالح آن از آجر و روکش گچ می باشد در حد فاصل گنبد و بدنه نیز نور گیرهائی تعبیه شده و ملاق نماهای اطراف آن راتزئین کرده اند. گنبد از داخل با مرکب سیاه زینت یافته و گچ بریهای زیبایی نیز در آن دیده می شود . و در دو قسمت نقش شیری را کشیده اند که ماری به دور کمر آن حلقه زده است. کتیبه ای به خطر کوفی و جود دارد که دو بار نام حضرت محمد(ص) و نام حضرت علی (ع) را نقش کرده اند.
کتیبه چوبی روی صندوق نام شیخ احمد نوری و تاریخ 1102 هجری قمری را دارد.

 

 

 

موقعیت جغرافیایی

شهرستان نور از شمال به دریای مازندران،از جنوب (از طریق کندوان و قله دماوند)به استان تهران،از شرق به شهرستان آمل و از غرب به شهرستان نوشهر محدود است.

 

جمعیت

 طبق سر شماری سال1375،جمعیت شهرستان نور، حدود 95هزار نفر بوده است.

 

تقسیمات سیاسی

شهرستان نور دارای سه بخش(مرکزی،چمستان،بلده) و نه دهستان می باشد.نقاط شهری آن،شامل شهرهای نور و رویان است.

 

سابقه تاریخی و جاذبه جهانگردی

 نور قبل از صفویه به رستم دار معروف بوده و یکی از قدیمی ترین شهرهای مازندران غربی است.تا چند سال قبل آن را سولاره می نامیدند.در مورد وجه تسمیه این شهر،نظرات گوناگونی وجود دارد.می گویند این اسم از صافی و روشنایی رود نور که نور آفتاب را منعکس می نماید،گرفته شده است.

 

آثار تاریخی

از آثار تاریخی و باستانی این شهرستان،می توان روستای ناتل،دلیران سرا و قلعه های تاریخی متعدد،از جمله قلعه نور در بلده را نام برد.کاخ تمیشان،سواحل دریا و پارک جنگلی نور،از مناظر دلپذیر و آب و هوای معتدل و ملایم از جاذبه های این شهرستان به شمار می روند.

 


شهرستان قائمشهر

امامزاده صالح
مسیر دسترسی به بنای تاریخی امامزده صالح و مناظر طبیعی اطراف آن از خیابان ساری در داخل شهر قائمشهر آغاز و به طرف جنوب شرقی امتداد یافته و پس از عبور از روستای معروف کوتنا در 17 کیلومتری قائمشهر در دامنه های زیبای البرز و بر روی یک تپه بلند به محل مذکور می رسد، تمام مسیر به غیر از دو کیلومتر پایانی آسفالت می باشد، بنای آجری و مستطیل شکل با ضریح چوبی ساده و دو لنگه در با کنده کاری و کتیبه در یک فضای مشجر زیبا و بر قله یک تپه مرتفع واقع شده و همواره برای علاقمندان به طبیعت، آرمش و زیارت مورد استفاده قرار می گیرد.

تکیه کردکلا
روستای کردکلا در 38 کیلومتری شمال شرقی قائمشهر قرار دارد و مسیر دسترسی به آن از 5 کیلومتری جنوب قائمشهر از جاده سوادکوه جدا شده و پس از عبور از جنگلهای زیبا به کردکلا می‌رسد.
بنای قدیمی تکیه دارای طرحی مستطیل شکل به ابعاد 23*8  متر است که سقف آن سفال پوش بوده جرئیات معماری آن مشتمل بریک ایوان ستوندار باچهار ستون چوبی است که درطرفین آن اتاقهایی دردوطبقه به صورت قرنیه وجوددارد بنای تکیه کردکلا علاوه برویژگیهای معماری دارای تزیینات ونقاشیهای زیبای دوره قاجاریه است .
این ا ثردرسال 1380 هجری قمری ودراوایل سلطنت ناصریدین شاه قاجار ساخته شده ا ست .

موقعیت جغرافیایی

شهرستان قائم شهردر جلگه ساحلی دریای مازندران و در دامنه شمالی رشته کوههای البرز شرقی قرار دارد و از مشرق به شهرستان ساری، از مغرب به شهرستان بابل، از جنوب به شهرستان سواد کوه و دامنه شمالی رشته کوههای البرز،از شمال به جویبار محدود می شود

 

جمعیت

جمعیت شهرستان قائم شهر در سر شماری سال 1375حدود 328 هزار نفر بوده است.جمعیت شهری بیش از 48در صد می باشد.از لحاظ پراکندگی جمعیت،هر چه از جنوب به سمت شمال پیش می رویم،با توجه به هموار بودن زمین، حاصلخیزی خاک و سایر عوامل طبیعی مناسب، به تراکم جمعیت افزوده می شود

 

تقسیمات سیاسی

طبق آخرین تقسیمات کشوری،شهرستان قائم شهر دارای دو بخش مرکزی و کیاکلا و شش دهستان و دو شهر (قائم شهر و کیاکلا)است

 

سابقه تاریخی

شهرستان قائم شهر در گذشته محل زندگی اقوامی به نام تپوری بوده که ساکنان اصلی مازندران را تشکیل می دادند.شهر قائم شهر حدود 60 سال قبل روستایی به نام علی آباد بود که از توابع ساری به شمار می رفت و جمعیت آن چند صد نفر بود و روزهای چهار شنبه در آن بازار هفتگی برگزار می شد از سال 1308 به تدریج کارخانه های صنعتی در این شهر احداث شد. و این عوامل و نیز احداث راه آهن سراسری موجبات توسعه آن را فراهم آورد.در سال 1314 علی آباد به شاهی تغییر نام یافت.در سال 1357 در جریان انقلاب اسلامی قائم شهر نامیده شد

 

آثار باستانی و جاذبه های جهانگردی

از آثار تاریخی و اماکن مذهبی شهر قتئم شهر، می توان چندین امامزاده از جمله امامزاده محمد در جاده کیاکلا، آرامگاه شیخ طبرسی  در دهستان بالا تجن و تپه های باستانی به ویژه تپه باستانی گرد کوه در جمنان را نام برد که همراه با پوشش جنگلی جنوب رودخانه ها و سواحل دریا،جاذبه های چشمگیری ایجاد کرده اند

 

شهرستان سوادکوه

سه خط طلا
بعد از عبور از آبادی ورسک در ادامه مسیر بطرف تهران جاده سوادکوه از تونل ورسک عبور کرده و تقریباً در فاصله 2 الی 3 کیلومتر بعد از تونل در جانب شرق جاده و در ارتفاعات مشرف بر میسیر پلها، تونلها و راه آهن بشکل زیبا و با شکوه در 3 ارتفاع مختلف و بموازات هم مشاهده می شود و در واقع برای کم کردن شیب و افزایش ضریب قدارت لکوموتیوها راه آهن را به وسیله احداث پل ها و تونلهای متعدد بصورت مارپیچ دور کوه پیچانده اند.

 

پل ورسک


آبادی ورسک در کیلومت95 قائمشهر به تهران در محور سواد کوه قراردارد .پل ورسک که ازشاهکارهای معماری جهان به شمار می رود ودرجانب شرقی ارتفاعات مشرف به آبادی وزسک ساخته شده وراه اهن سراسری تهران شمال را بهم متصل می کند این پل دردهه اول قرن چهار دهم هجری شمسی ساخته شد ودر زمان جنگ جهانی درسال 1964 میلادی به پل پیروزی معروف شد مسیر دسترسی به آن با صعود از ارتفاعات شرق ورسک ودر صورت کسب مجوز از مقامات ذیصلاح مقدور است البته از جاده سوادکوه وآبادی ورسک وفواصل دورتر این پل باشکوه خاص قابل مشاهده می باشد این پل علاوه بر اهمیت ویژه درصنعت حمل ونقل از جاذبه های سیاحتی کشورمحسوب می شود.لازم به ذکر است درساختمان آن بیشتر از فلز استفاده شده ا ست 

   

موقعیت جغرافیایی

شهرستان سواد کوه منطقه ای کوهستانی است که از شمال به شهرستان قائم شهر،از مغرب به شهرستان بابل،از مشرق به دودانگه ساری و از جنوب از طریق خط الرأس کوههای البرز، به استان تهران و سمنان محدود است

 

جمعیت

بر اساس سر شماری سال 1375، جمعیت شهرستان سواد کوه،69هزار نفر بوده است.44 در صد جمعیت آن روستانشین  و بقیه شهر نشین هستند.از نظر پراکندگی جمعیت،هر چه از سمت جنوب به شمال پیش می رویم،به تراکم جمعیت افزوده می شود

 

تقسیمات سیاسی

شهرستان سواد کوه برابر آخرین تقسیمات کشوری،شامل دو بخش مرکزی و شیرگاه، شش دهستان  و چهار شهر (پل سفید، زیرآب،شیرگاه آلاشت) می باشد.این شهرستان تا سال 1359یکی از بخشهای شهرستان قائم شهر به شمار می رفت، ولی با توجه به موقعیت ارتباطی، و استخراج معادن، به صورت شهرستان مستقل در آمده است

 

اماکن مذهبی،آثار تاریخی،جاذبه های جهانگردی

از اماکن مذهبی شهرستان سواد کوه،به بقعه امامزاده عبد الحق می توان اشاره کرد که در زیرآب قرار دارد.همچنین آرامگاه امامزاده زکریا،امامزاده یحیی،و امامزاده صالح در این شهرستان قرار دارند.از آثار تاریخی مهم شهرستان سواد کوه،برج لاجیم است. پل ورسک، تونل گدوک، سه خط راه آهن ورسک معروف به سه خط طلا، و غارهای مختلف پل شاپور نزدیک شیرگاه،از دیدنیها و آثار تاریخی شهرستان سواد کوه می باشد.به طور کلی، شهرستان سواد کوه با در نظر گرفتن موقعیت جغرافیایی، کوهستانها، مناظر زیبای طبیعی، اعتدال آب و هوا در تابستان، پوشش گیاهی انبوه ،رود خانه ها و چشمه سارهای متعدد، یکی از مناطق دیدنی استان مازندران به شمار می رود و می تواند جهانگردان زیادی را جذب نماید

 

 

 

موزه تماشاگه راز خزر
این موزه در محل کاخ سلطنتی رامسر و در مجاورت غرب هتل بزرگ قرار دارد.که علاوه بر اشیایی که برنمایش گذارده شده ساختمان کاخ نیز دیدنی است این بنا در اوایل دوران پهلوی درمیان باغی بزرگ باشیوه معماری اروپایی ساخته شده ا ست سنگهای مرمرسفیدرنگ درتزیینات خارج بنا وستونها ومجسمه حیوانات بکاررفته به این کاخ جلوه ای ویژه بخشیده ا ست که دفاتر خدمات مسافرتی ومجریان تورهای مختلف می توانند با هماهنگی قبلی با مسئو لین آن از این مکان زیبا دیدن نمایند .

موقعیت جغرا فیایی

رامسر در منتهی الیه غرب استان مازندران قرار دارد واز شمال با دریای مازندران،از جنوب با ارتفاعات البرز میانی(استان قزوین)،از غرب با شهرستان رودسر(گیلان)،و از شرق با شهرستان تنکابن همسایه است.ارتفاع شهر رامسر از سطح دریای آزاد20-متر است.

 

جمعیت

تعداد جمعیت شهرستان رامسر در سال 1375حدود64هزار نفر بوده است.

 

 

تقسیمات سیاسی

شهرستان رامسر طبق آخرین تقسیمات کشوری از یک بخش مرکزی و4دهستان و دو شهر تشکیل شده است.

 

سابقه تاریخی

آنچه مشخص است این منطقه بیش از ده قرن آباد بوده است و خاندانهای بزرگی در آن زیسته اند که بیشتر آنها از سادات بزرگ می باشند قدیمیترین اسمی که در این مورد در تاریخ رویان و مازندران ذکر شده است همان سخت سر میی باشد.در جواهر ده رامسر،مسجد آدینه با بیش از 700سال قدمت ساخته شده است و بقعه متبرکه آقا سید ابوالحسن در این شهرستان قرار دارد.

 

جاذبه جهانگردی

رامسر با داشتن مناظر طبیعی بسیار زیبا،از جمله مجاورت با دریا،کوه های پوشیده از جنگلهای انبوه،آب وهوای معتدل،آب های معدنی،باغهای مرکبات و فرودگاه،نقش مهمی در جذب جهانگرد دارد و از این طریق در آمد سرشاری عاید مردم و ساکنان این منطقه میشود

 

 

شهرستان ساری

 

موقعیت جغرافیایی

شهرستان ساری از شمال و شمل شرقی به دریای مازندران و شهرستان بهشهر،از جنوب و جنوب شرقی به رشته کوههای البرز و استان سمنان،از مشرق به شهرستان بهشهر و نکا و از مغرب به شهرستانهای قائم شهر،سواد کوه و جویبار محدود است

 

جمعیت

بر اساس سرشماری سال 1375،شهرستان ساری حدود424هزار نفر بوده که تقریباً47 درصد آن شهر نشین و بقیه روستا نشین بوده اند

 

تقسیمات سیاسی

برابر آخرین تقسیمات سیاسی کشور،شهرستان ساری از چهار بخش،شامل(مرکزی،چهار دانگه،میانرود و دودانگه) و چهار دهستان تشکیل شده است.شهر ساری مرکز استان مازندران،از نظر اداری و بازرگانی نقش مهمی در سطح استان دارد

شهر ساری را در قرن اول هجری سپهبد فرخان حاکم تبرستان،به نام پسر خود سارویه،بنا کرد و پس از آن یزدبن مهلب سردار اموی این شهر را ویران کرد.منصور،خلیفه عباسی،شهر ساری را فتح کرد و مسجدی در آن بنا نمود.از آن پس،ساری مرکز سادات زندیه و مرعشی گردید.در سال 260 هجری قمری،یعقوب لیس صفاری این شهر را تصرف کرد.سپس شهر به دست اسماعیل سامانی افتاد و زمانی هم آل زیار و آل بویه به ساری دست یافتند در 424 هجری قمری محمود غزنوی وارد ساری شد.سپس مرعشیان بر ساری مسلط شدند ودر سال795تیمور لنگ مردم مازندران و از جمله مردم ساری را قتل عام نمود و بعد ها در زمان صفویه،بناهایی در شهر ساری ساخته شد.مهمترین آثار تاریخی و اماکن مذهبی این شهرستان،مقبره ملا المجد الدین،امامزاده یحیی،امامزاده عباس،مسجد جامع و بناهای خزر آباد(مربوط به دوره صفویه) و قلعه مازیار در چهار دانگه است

جاذبه های شهرستان ساری،بیشتر به خاطر مرکز استان بودن،سواحل دریای مازندران،دشت ناز ساری و جنگلهای سرسبز است

 

 

 شهرستان نوشهر

 

موقعیت جغرافیایی

این شهرستان از شمال به دریای مازندران.از جنوب وجنوب غربی به رسته کوههای البرزغربی و مذکزی (قزوین)،از شرق به شهرستان نور واز غرب به شهرستان چالوس محدود می شود.ارتفاع شهر نوشهر20-متر از سطح دریای آزاد است.

 

جمعیت

برابر آمار سال 1375جمعیت شهرستان نوشهر215هزار نفر بوده است.

 

تقسیمات سیاسی

این شهرستان از دو بخش(مرکزی و کجور)وپنج دهستان تشکیل شده است.نقاط شهری آن نوشهر است.

 

سابقه تاریخی وجاذبه جهانگردی

نوشهر در گذشته دهکده ای به نام(خاچک)بود که به علت واقع شدن در کنار دریا و رفت وآمد کشتیهای تجاری،مورد توجه حبیب الله خان خلعتبری،پدر محمد ولی خان تنکابنی قرار گرفت و به نام حبیب آباد معروف شد.در سال 1305 به نام دهنو خوانده شد از آن پس،با احداث ساختمان های تازه و خیابانهای جدید توسعه شهر آغاز شد.سر انجام در سال 1311(شمسی)یک شرکت هلندی تاسیسات متعدد بندری در این محل احداث کرد در سال 1318عملیات بندر سازی به پایان رسید و نام محل از دهنو به نوشهرتبدیل شد.در سال 1327،نوشهر به صورت شهرستان درآمد. امامزاده یحیی و بقعه سّید محمد بنامام جعفر صادق(ع)از اماکن متبرکه شهرستان می باشد.

نوشهر با برخورداری از شرایط خاص جغرافیایی و داشتن سواحل مناسب،هر ساله شمار زیادی از مسافران داخلی و خارجی را جلب می نماید.وجود بندر نیز بر اهمیت این شهر افزوده است

برای دانلود فایل ورد این مطلب اینجا کلیک کنید



تاريخ : ۱۳٩٤/٤/٢٠ | ٤:٥٢ ‎ق.ظ | نویسنده : فرج اله فیروزی تبار | نظرات ()