اماکن توریستی استان مازندران

توریست و گردشگری در مازندران

مجتمع تفریحی و توریستی مرضیه(بابلسر)

 

کشور ایران با توجه به وجود تنوع فراوان زیست محیطی و اماکن تاریخی- باستانی در مقایسه با دیگر کشورهای جهان، برای رسیدن به شرایط استفاده ی بهینه از مواهب موجود و جــذب گردشگری و بهره برداری اقتصادی، فاصله ی زیادی دارد.

استان مازندران به خاطر شرایط ویژه ی منطقه ای و برخورداری از مواهب طبیعی و تاریخی دارای پتانسیل بالقوه ای ست که باید به فعالیت مطلوبتری برسد.

 حضور دریاچه ای عظیم و نادر در جهان که به خاطر وسعتش دریا نامیده می شود و کوههای سربه فلک کشیده ای که از عظمت کوه دماوند بهره جسته و چون بال سیمرغی سبزفام، دشت مازندران را در آغوش کشیده است و آثار تاریخی فراوانی که هر یک می تواند هزاران گردشگر را به خود بخواند، از پتانسیل های بـرجسته ای ست که قدم به قدم در این سرزمین یافت می شود. استانی که در بسیاری از فصـول، اختلاف دمای مناطق آن نزدیک به پنجاه درجه سانیگراد می رسد و می توان چهار فصل سال را در گردشی یک روزه حس کرد. جنگل های انبوه و آبشارانی بی بدیل در یکسو و دریایی آوازه خوان، سمفونی حیاتی را اجرا می کنند که هر مسافر را در عطر بهارنارنج خود سرمست می کند و طراوت زندگی را در بارش نرم خود منتشر می نماید.

 مناطق جلب گردشگر در استان مازندران کم نیست و تنها نام بردن از آن فرصتی جانانه می خواهد تا اسامی رودها، غارها، تپه های باستانی و جنگل ها، حیوانات خاص منطقه و گونه های مختلف گیاهان دارویی منطقه را بازگو کنیم.

 این همه تنها نشانه هایی از موجودیت و هویت سرزمین ماست که می تواند هر گردشگری را به خود دعوت نماید و در کنار مواهب طبیعی، دست افزارهای بشری خود را یادگار خانه های مردمانی در هر گوشه ی جهان نماید.

 

مازندران

 

   فارغ از اماکن دور از دسترس و ویژه ای که مسافران و گردشگران حرفه ای را به شوق دیدار از جاذبه های مختلف و خاص در منطقه، به سوی خود می خواند، استان مازندران مسیر عبور گاه اجباری مسافران و گردشگرانی ست که به شوق زیارت امام هشتم و گاه جهت استفاده از دریا، میهمان سرزمین ما می شوند و در سایه سار درختی و کنار چشمه ساری، با طبیعت پیوندی یگانه برقرار می نمایند.

   نقش تبلیغات و معرفی جاذبه های موجود و ایجاد شرایط اقامتی در جلب و جذب گردشگر، بر هیچ کس پوشیده نیست و باید علاوه بر تلاشهای قابل تقدیر انجام شده، در جهت ایجاد تسهیلات ضروری اقدامی جدی نمود.

   در همین راستا مواردی از موانع موجود در گردشگری استان مازندران را با کلیاتی قابل تجزیه و فارغ از بررسی موشکافانه برمی شماریم:

 - راه به عنوان اولین و بدیهی ترین مسیر رسیدن به مقصد، متاسفانه از استانداردهای لازم برخوردار نبوده و عرض کم جاده، رانش زمین در بخش کوهستانی، نبود علائم راهنمایی در برخی از مسیرها عاملی جهت ایجاد تصادف و وحشت خواهد بود و گردشگر هرگز نخواهد توانست با تکیه بر احتمالات به مناطق ناآشنا سفر نماید. رشد گردشگری در جهان همراه با توسعه ی شبکه حمل و نقل بوده و بدون آن رشد نخواهد کرد.

 - نبود مراکز مستمر اطلاع رسانی و آگاهی بخشی از امکانات موجود در اماکن تاریخی- طبیعی، گردشگر را از حضور در این اماکن منصرف خواهد نمود.

 - فاصله ی زیاد شهرها و دریا با توجه به کمبود شدید ساحل و مسدود بودن برخی از سواحل دریا. براساس گزارش سازمان حفاظت محیط زیست از ‌١٧ نقطه‌ی دریا نمونه برداری کرده است که متاسفانه هیچ یک از این نقاط قابل شنا کردن نبوده است. تخلیه ی پساب های صنعتی به رودخانه ها و آلودگی محیط زیست علاوه بر مرگ و میر ماهیان موجب گریز گردشگر از منطقه نیز خواهد شد.

 - گردشگران در مناطق معروف و مطرح منطقه به علت نبود اطلاع رسانی از پیشینه و تاریخ مکان حضور خـود بی بـهره بوده و تنها بازدید کننده ای عادی محسوب می شوند. بدیهی ست که معرفی امـاکن خاص می تواند، پیشینه و عظمت آن را در جلب و جذب گردشگر دوچندان نماید و با توضیح تخصصی و مدون می توان از گزارشات غیرکارشناسانه و گاه متناقض جلوگیری کرد.

 - نبود مدیریت های مداوم در برخی از مناطق تاریخی- طبیعی و عدم نظارت مستقیم موجب آسیب رسانی جدی به آثار تاریخی و امکانات موجود خواهد شد.

- عدم برنامه ریزی و کمبود امکانات اولیه، برخوردهای سلیقه ای، کمبود متخصصین واجد شرایط و یکسویه نگری در مدیریت اماکن تاریخی- طبیعی منطقه نه تنها موجب جلب گردشگر نخواهد شد بلکه علاوه بر نبود امکانات در قیاس با اماکن همجوار جدید التاسیس، موجب گریز گردشگر و تقویت تجمع در نقطه ی دیگر می گردد و سرمایه های معنوی و مادی را از دست خواهد داد.

 - فراوانی کشفیات باستان شناسی و اسناد تاریخی و هنرهای دستی و سنتی مهمترین بهانه برای داشتن نمایشگاهی دائمی و موزه ای منطقه ای محسوب می شود. مازندران توان آن را دارد تا تنها با تکیه بر آثار کهن خود، بی نیاز از دیگر مناطق، موزه ای سرشار از دست افزارهای بشری سرزمین خود را داشته باشد. نبود موزه، خلایی فرهنگی و تاریخی در شناخت سرزمین ماست.

 - با سرانجام یافتن کیفی مسائل مبتلابه گردشگری می توان به دغدغه ی بزرگ جامعه ی ما ، مشکل بیکاری، رسیدگی کرد. مطابق استانداردهای جهانی، ورود هر 6 گردشگر خارجی، یک شغل ایجاد می کند و در کنار هر شغل مستقیم، 1/2 درصد شغل غیرمستقیم نیز ایجاد می شود. پیش بینی می شود که تا سال 2010 میلادی، گردشگری موجب اشتغال 43 درصد از جمعیت جهان شود و امیدواریم ما هم سهمی در این فرایند پردغدغه داشته باشیم.

 - استان مازندران می تواند با معرفی متخصصانه ی اماکن تاریخی-طبیعی و ایجاد بستر مناسب برای حضور گردشگر، با استانهای اصفهان و فارس به رقابت برخیزد و یک گردشگر حرفه ای باید بداند بخشی از هویت علویان وصفویان در مازندران خانه دارد.

 - حضور بخشی از آثار طبیعی، تاریخی و دینی در شهرها، ضرورت برنامه ریزی شهری را ایجاب می کند. گردشگر مشتاق می خواهد در این دیدار با محیطی پاک، غیرآلوده و جذاب مواجه شود. با آنکه در بروشورهای چاپ شده جهت جلب گردشگر با اسامی اماکن فروانی روبرو هستیم، متاسفانه شهرداری ها شرایط حضـور را آسان ننموده و متاسفانه گردشگر حتی داخلی با زباله ها، حیوانات جونده، خیابان های پر چاله، پیاده روهای خاک آلوده و نامتجانس و بازارهایی غیربهداشتی و غیرجذاب، نمی تواند خود را به اقامتی در حداقل زمان راضی نماید.

 - حمایت از بخش خصوصی و ایجاد تسهیلات و نگرش استعداد بومی در ایجاد بافت های سنتی و عرضه ی صنایع بومی در ساخت و ساز بخش دیگری از نیاز منطقه محسوب می شود و استفاده از پتانسیل موجود و حمایت از تشکل های مختلف غیردولتی می تواند بخش عظیمی از نیروی جوان و کارآمد را به میدان اشتغال وارد نماید.

امید داریم تا با سرانجام یافتن نیاز منطقه و تحقق آن از مرحله ی تئوری به عمل، شهری سالم و شایسته، منطقه ای پرطراوت و استانی مهمان پذیر داشته باشیم تا ایران کهنسال ما بتواند جهان را بر سفره ی اندیشه، فرهنگ، تاریخ و تمدن خود بنشاند و آن را از سرچشمه های زلال خود بنوشاند.

 

مازندران

 

   کشورهای اروپایی ابعاد گسترده این صنعت را از نظر تولید اشتغال و ایجاد درآمد درک کرده اند و از چند دهه پیش به شدت به توسعه این صنعت پرداخته اند . تبلیغات تلویزیونی گردشگری موضوعی است که تمام کشورهای توسعه یافته این صنعت از آن بهره برده و می برند ، تبلیغاتی گسترده که علاوه بر پخش آگهی و تیزر ، دامنه آن به فیلم های سینمایی ، فیلم های مستند ،سریالهای تلویزیونی و فراتر از آن کانالهای مخصوص تلویزیونی کشیده شده است . تهیه کنندگان و کارگردانان این برنامه ها ضمن شناسایی مکانهای گوناگون اعم از طبیعی ، تفریحی ، فرهنگی ، اقتصادی و ... اطلاعات کامل و جامع ای از قیمت ها ، کالاها و محصولات هنری و .. به مخاطبان خود ارائه داده و تشویق به بازدید از این محل ها و حضور در جشوارهای خرید می نمایند ، چرا که یکی از انگیزه های قوی توریست ارضاء انگیزه خرید است .

   کشورهای فرانسه با بیش از 80 میلیون نفر توریست خارجی ، اسپانیا 60 میلیون نفر، آمریکا 55 میلیون نفر ، چین 52 میلیون نفر، ایتالیا46 میلیون نفر و باگذشت تجربه چند با نگاه ی تازه ، بدنبال بازارهای جدید توریست و توریسم نوین هستند، آنها به خوبی می دانند که هر توریست به منزله ورود حداقل 1000 دلار به چرخه اقتصاد و اشتغال است برای مثال کشور ترکیه با حفظ میراث فرهنگی و محیط زیست و با اتکا بر روزنه های تاریخی و مکان های توریستی صنعت و اقتصاد خود را به پیش میبرد . یکی از این جلوه ها آیین بزرگداشت 10 روزه مولانا و شب عروس در شهر قونیه است که شاهد حضور 5 هزار نفر در هر برنامه سماع می باشد . واقعیت این است که بسیاری از کشورها مثل ترک ها برای توریست های ایرانی سرمایه گذاری کرده اند و به جای سرگرمی با آمار خیالی و اخبار غیر واقعی برای اذهان عمومی به واقع کار کرده اند در ترکیه با یک مقبره بیش از 200 هزار نفر میتوانند بشکل مستقیم ارتزاق کنند در حالی که آمار کل گردشگران خارجی و یا آمار شاغلین مستقیم این صنعت در کشور به این رقم نمی رسد و ما هنوز بدنبال توسعه هتل داری و گسترش شبکه ها و موسسات توریستی هستیم. البته تبلیغات سوء برعلیه ایران و شناسایی ایران به عنوان کشوری نا امن یکی از دلایل کاهش فاحش آمار توریست خارجی به ایران است.

   بهترین و موثرترین شیوه برای جلب توریست که به منزله تبلیغات حضوری و فروش محصولات و صنایع داخلی است برگزاری نمایشگاههای بزرگ در کشورهای توریست پذیر آنهم در مقاطع زمانی تراکم توریستی با بکارگیری جلوهای تاثیرگذار هنرهای نور و تصاویر معماری و طراحی برگرفته از آثار هنری ، تاریخی و جلوه های زیبای با مجریان آشنا به زبان بین الملل و بومی در قالب مردمان هر منطقه باپوشش لباسهای محلی و... است.

 

مازندران

 

شهرستان آمل:

 شهرستان آمل در مرکز استان مازندران قرار گرفته است. این شهرستان دارای چهار شهر آمل، گزنگ، دابو دشت و رینه است. واژه آمل که گونه پهلوی آن آمویی است بی گمان از قبیله باستان مردها یا ماردها گرفته شده است مورخان باستانی باختری نام این قبیله را مردی یا آمردی آورده اند. آمل در زمان اشکانیان نیز معمور و آبادان بوده که آن را همو می نامیدند این شهر از دوره ساسانی تا دوره مغول پایتخت مازندران بود و سکه هایی نیز با ضرب آمل در زمان ساسانیان کشف شده است.

صنایع دستی: مرواربافی، معرق چوب و سفال، نمدمالی، سوزن دوزی

معرفی جاذبه های گردشگری آمل


جاذبه های گردشگری:

 قله دماوند: به فاصله 75 کیلومتر از مرکز شهر (آب،‌ سرویس بهداشتی) ، خاکی

 دره و دریاچه سدلار: به فاصله 100 کیلومتر از مرکز شهر (آب)، آسفالت

 آبگرم لاریجان: به فاصله 72 کیلومتر از مرکز شهر (آب، برق، تلفن،‌محل اقامت)، آسفالت

 آبگرم شاهاندشت: به فاصله 65 کیلومتر از مرکز شهر (آب و برق)، آسفالت

 آب اسک: به فاصله 85 کیلومتر از مرکزشهر (آب، برق و تلفن)، آسفالت

بلیران: به فاصله 15 کیلومتر از مرکز شهر، (سرویس بهداشتی)، آسفالت

پارک میرزا کوچک خان: به فاصله 20 کیلومتر از مرکز شهر (سرویس بهداشتی)، آسفالت

 پارک دهکده طلائی: مرکز شهر (سرویس بهداشتی)، آسفالت

 بقعه میربزرگ: آمل، سبزه میدان، جنب مصلی (ثبت: 59)

 بقعه ناصرالخق: آمل، محله پایین بازار، چاکسر (ثبت: 60)

 بقعه میرحیدر: آمل، محله پایین بازار، چاکسر

 پل معلق: آمل، داخل شهر، جنب پل دروازه پله (ثبت: 1524)

 پل 12 چشمه: آمل، داخل شهر، جنب پلی فلزی (ثبت: 1247)

 امام زاده ابراهیم: آمل، خیابان طالب آملی، دریای 10

 بقعه شمس الدین رسول: آمل، محله پایین بازار، چاکسر (ثبت: 1057)

 قلعه ملک بهمن: لاریجان، روستای شاهاندشت، دوره ساسانی (ثبت: 2778)

 امام زاده عبدالله: جاده هراز، محور آمل به امامزاده عبدالله

 پارک های جنگلی (مناطق نمونه گردشگری):

 هلوم سر: شهرداری به فاصله 5 کیلومتر از مرکز شهر(سرویس بهداشتی، نمازخانه)

 میرزا کوچک خان: منابع طبیعی، به فاصله 20 کیلومتر از مرکز شهر، (سرویس بهداشتی و نمازخانه)

 موزه ها:

 موزه شهدا: مرکز شهر (2150446)(کدتلفن شهرستان 0121)

 موزه تاریخ آمل: مرکز شهر (3271913)

 

 

 معرفی مراکز اقامتی در آمل

واحدهای اقامتی:

 هتل لوتوس: (2 ستاره)، عبدالرضا نجفی، آمل، جاده هراز، روستای آبگرم

 متل تهرانی: (یک ستاره)، عباس نهضت، آمل، جاده هراز، روستای آبگرم

 هتل آپارتمان پاسارگاد: (2 ستاره)، بهروز شکیبایی، آمل، جاده هراز، روستای آبگرم

 هتل آپارتمان نگین: (یک ستاره)، محمد خسروی، آمل، جاده هراز، روستای آبگرم

 هتل آپارتمان دماوند: (2ستاره)، ابوالقاسم خسروی، آمل، جاده هراز، روستای آبگرم

 مهمانپذیر فرهنگ: (یک ستاره)، حشمت عمرانی، آمل، خیابان 17 شهریور، جنب اداره بنیاد شهید

 مهمانپذیر سرچشمه: (یک ستاره)، محمد محمدی، آمل، جاده هراز، روستای آبگرم

معرفی مراکز بین راهی و رستوران ها در آمل


واحدهای پذیرایی بین راهی:

قهوه خانه نماشون: (درجه 2)، عباس کریمی، آمل‌، جاده هراز، پلیس راه

 چلوکبابی گلستان: (درجه یک)، حسن حسینی کرمی، آمل، کمربندی، جاده هراز

 قهوه خانه چمن: (درجه 2)، موسی بابایی، آمل، کمربندی، پلیس راه

 ساندویچی بهار: (درجه )، حسین خرمانی، آمل، اول کمربندی

 چلوکبابی دهکده: (درجه 2)، قدیر ابراهیمی، آمل،‌ هراز، قبل از پلیس راه

 قهوه خانه دلپذیر: (درجه 2)، عزت الله غلامی، آمل، ابتدای جاده هراز، پلیس راه

 قهوه خانه مستعان: (درجه 3)، عین الله اسکو، آمل، بعد از پلیس راه سابق، جنب ناسیونال

 قهوه خانه ممتاز: (درجه 2)، نورالله حبیبی، آمل، جاده هراز، دو راهی مرزکلا

 چلوکبابی مروارید ساحل: (یک ممتاز)، حافظ ارجمندی، آمل، کیلومتر 2جاده هراز، بالاتر از پلیس راه

 قهوه خانه منظره: (درجه 2)، علی حسین زاده، آمل، روبروی سد انحرافی هلوم سر

 چلوکبابی نهالستان: (دو ممتاز)، حسین رضایی، آمل، جاده هراز، دو راهی امام زاده عبدالله

شهرستان بابلسر:

 شهرستان بابلسر در قسمت مرکزی استان مازندران و در ساحل جنوبی دریای مازندران قرار گرفته است. این شهرستان سه شهر بابلسر، بهنمیر و کله بست دارد. بابلسر در گذشته مشهدسر خوانده می شد و محمدحسن خان اعتماد السلطنه معتقد است این مکان را از آن جهت مشهدسر می نامند که سرامامزاده ابراهیم بن موسی الکاظم (ع) ملقب به ابوجواب در این مکان مدفون است. این شهر در سال 1311 ه.ش به بابلسر تغییر نام یافت.

صنایع دستی: مروار بافی، کاشی هفت رنگ و . . .

 

 

 

معرفی جاذبه های گردشگری بابلسر


جاذبه های گردشگری:

 امام زاده ابراهیم (ع): میدان بیت المقدس، خیابان پاسداران، (ثبت: 343)

 سقانفار تکیه علی آباد: ابتدای جاده بابلسر به بابل، روستای علی آباد (ثبت: 17801)

 ساختمان سابق شهربانی: میدان بیت المقدس (ثبت: 1530)

 پارک شورای شهر: بلوار ساحلی

 پارک جنگلی میرود: خیابان نیروی هوایی، منطقه میرود

 حاشیه رودخانه بابلسر: مرکز شهر

حاشیه رودخانه میرود بابلسر: مرکز شهر

سواحل ماسه ای: مرکز شهر

 پل معلق رودخانه بابل رود: شهر بابلسر (ثبت: 20674)

 پارک و اسکله قایقرانی: شهر بابلسر

هتل قدیم بابلسر: شهر بابلسر

 موزه ها:

موزه علوم طبیعی بابلسر: بابلسر، خیابان پاسداران

معرفی مراکز اقامتی در بابلسر

 


  واحدهای اقامتی:

 هتل شوکا: (یک ستاره T)، میرعلی منافی، بابلسر، خیابان پاسداران، میدان معلم

هتل میچکا: (یک ستاره T)، خسرو گلشن ایران پور، بابلسر، بلوار ساحلی، ابتدای بلوار

 هتل کاسپین: (یک ستاره C)، حسین جان بختیاری: بابلسر، روبروی شهرک دریاکنار

 مجتمع خزرشهر شمالی: (2 ستاره A)، حسین قاسمی، بابلسر، خزرشهر شمالی

معرفی مراکز بین راهی و رستوران ها در بابلسر


 واحدهای پذیرایی بین راهی:

 باغ رز: (یک ممتاز)، سیدمحمد یوسفی پور، بابلسر، کیلومتر 7 بابل، میربازار

 محمدپور: علی اصغر محمدپور، بابلسر، جاده بابل بابلسر

 کشتی: (درجه 2)، سیاوش کشوردوست، بابلسر، بستر رودخانه بابلسر

 بوف: (درجه یک)، محمدرضا دانائی، بابلسر، نرسیده به دریاکنار

 پالم: علی اصغر ابوالفضلی، بابلسر، روبروی پلیس راه

 موج فکن: (درجه 2)، سید احمد حسینی، بابلسر، شهر دریاکنار

 سیب سرخ: عیسی تقی نسب، بابلسر، خزرشهر شمالی

 شیلات: جمشیدی، بابلسر، پارکینگ A

 

 

 

مازندران در یک نگاه:

استان مازندران بین 35 درجه و 47 دقیقه تا 36 درجه و 35 دقیقه عرض شمالی  و 50 درجه و 34 دقیقه طول شرقی از نصف النهار گرینویچ قرار گرفته است . این استان در قسمت شمال مرکزی کشور واقع و از شمال به دریای مازندران ، از جنوب به استانهای تهران و سمنان ، از غرب و جنوب باختری به گیلان و قزوین و از شرق به استان گلستان محدود است . استان مازندران با مساحت 23756  کیلومتر مربع وسعت ، 46/1 درصد از مساحت کل کشور را به خود اختصاص داده است .بر اساس آخرین آمار جمعیت آن به  914/938/2 نفر (براساس سرشماری سال 1385)،  می رسد .  

  استان مازندران با توجه به تنوع زیست محیطی ومطالعات محققان باستان شناسی از یکصد هزار سال پیش مورد توجه انسان های اولیه قرار گرفت. زندگی در غارها و استقرار اولیه در روستاها از دوران جدیدتر زندگی نیاکان، در این پهنه جغرافیایی است. این استان در هزاره سوم قبل از میلاد (5 هزار سال پیش) وارد دوران شهرنشینی شد. حیات اجتماعی همچنان در این دیار با تمام ظرفیت های غنی فرهنگی ادامه دارد. جاذبه های فرهنگی چون غارهای باستانی، قلعه ها، کاخ ها، عمارت ها، مساجد، تکایا به همراه جاذبه های طبیعی همچون غارها، تالاب ها، چشمه های آب معدنی، آبشارهای زیبا، جنگل، کوه و دریا با این دیار دیرپا، پیوندی جاودانه دارد سلسله کوه های البرز از یکسو و دریای خزر از سوی دیگر، زیباترین مناظر طبیعی را به وجود آورده است. آب و هوای مازندران معتدل بوده، قسمت جنوبی آن کوهستانی و قسمت شمالی آن جلگه ای ساحلی است. رودخانه های مهم آن، نکا، تجن،‌ تلار، بابلرود، هراز، دو هزار، سه هزار و صفارود است. دریای خزر چون گنجینه ای با ارزش، زیستگاه آبزیان فراوانی از جمله ماهی های خاویاری است که خاویار آن مشهور به مروارید سیاه، شهرت جهانی دارد و از صادرات مهم این استان به شمار می آید. از دیگر مواهب طبیعی این استان پایانه های گل و گیاه، کشتزارهای وسیع برنج، غلات و باغ های مرکبات است. استان مازندران با 19 شهرستان و 52 شهر تنها استانی است که از طریق چهار محور هراز، کندوان، فیروزکوه و کیاسر با سایر نقاط کشور مرتبط بوده و سه فرودگاه ساری، نوشهر و رامسر، ارتباط هوایی آن را برقرار ساخته است. راه آهن سراسری نیز از آن عبور می کند. حدود 43 درصد از شهرهای استان مازندران از رامسر تا بابلسر به طول 220 کیلومتر در نوار ساحلی دریای خزر واقع شده اند. همچنین این راه آبی ارتباط استان با کشورهای آسیای مرکزی را نیز میسر ساخته است.

 

 

  وجه تسمیه:

 عده ای از مورخان و نویسندگان ریشه واژه مازندران را از کلمه ماز به معنی دژ می دانند. در تاریخ آمده که مردم به فرمان مازیاربن قارن، سردار معروف تبرستان برای جلوگیری از نفوذ اعراب در نقاط حساس این منطقه به احداث دژ پرداختند و مازندران را به صورت (ماز + اندر آن) به معنی دژ در آن می شناختند. به گزارش ابن اسفندیار،‌ مازندران در اصل موزاندرون یعنی ولایت درون کوه موز بوده است. حجازی کناری می نویسد: بعید نیست که مازندران محل سکونت آریایی های مهاجر، نام خود را از خدای خود ایندر گرفته باشد، در این صورت مازندران از دو جزء ماز و ایندر تشکیل می شود. ماز به صورت های مز، مها، مهی، مزی به معنی بزرگ و ایندر نیز به صورت (اندر = indra) نام خدای آنان بود. مجموع دو جزء خدای بزرگ و در تلفظ مازاندران یا مازندران سرزمین خدایان یا سرزمین خدا را افاده می کند. 

 نگاهی گذرا به فرهنگ عامه مازندران:

 زکوی یار می آید نسیم باد نوروزی

  از این باد ار مدد خواهی، چراغ دل بر افروزی

 (حافظ)

 زبان مردم مازندران :

 مازندرانی نام یکی از زبان‌های ایرانی است و همچنین به فردی که گویشور آن زبان باشد مازندرانی می‌گویند. زبان مازندرانی یکی از زبانهای شمال‌غربی ایرانی است. البته تا سده‌ی 5 ه.ق والیان طبرستان به‌ خط پهلوی (پارسی میانه) می‌نوشتند و سکه می‌زدند. زبان پارسی میانه از شاخه زبان‌های ایرانی جنوب غربی است و با مازندرانی تفاوت دارد. دو کتیبه که به خط پهلوی در رسٍکت واقع در دودانگه ساری  و گنبد لاجیم سوادکوه به‌دست آمده مؤید این نظر است که گویش طبری یا مازندرانی دارای ادبیات قابل توجهی بوده است. میدانیم که کتاب "مرزبان نامه" به گویش طبری نوشته شده بود و از آن زبان به پارسی دری برگردان شده است. ابن اسفندیار دیوان شعری را به زبان طبری با نام "نیکی نامه" بازگو می‌کند و آن را به اسپهبد مرزبان بن رستم بن شروین نویسنده "مرزبان نامه" نسبت میدهد. در "قابوس نامه"  نیز دو بیت به گویش طبری از نویسنده ثبت است. ابن اسفندیار از برخی شاعران این سرزمین که به گویش طبری شعر میگفته‌اند یاد کرده و نمونه‌ای از سروده‌های ایشان را آورده است. در "تاریخ رویان" اولیاءالله آملی نیز ابیاتی از شاعران مازندرانی به گویش طبری ضبط شده است. به تازگی چند نسخه خطی از برگردان ادبیات تازیان به گویش طبری و نسخه‌هایی از برگردان و برداشت تازی نامه به این گویش یافت شده که از روی آنها می‌توان دریافت که گویش طبری در قرنهای نخستین پس از اسلام تازیان دارای ادبیات گسترده‌ای بوده است. مجموعه‌ای از دو بیتی‌های طبری که به "امیری" سرشناس و به شاعری موسوم به "امیر پازواری" منسوب است، در مازندران وجود داشته که "برنهارد درن" شرق شناس روسی نسخه آنها را به دست آورده و زیر عنوان "کنزالاسرار" در سن پطرز بورگ با برگردان ترجمه پارسی چاپ کرده است. مقدسی می نویسد که زبان طبرستان به زبان ولایت قومس و جرجان نزدیک است، جز آنکه در آن شتابزدگی هست.

 جشن نوروز:

 نوروز بزرگ ترین و کهن ترین جشن ما ایرانیان است و چه شایسته گفته است انجوی شیرازی که تاریخ نبود که نوروز بود. علاوه بر این شواهدی در دسترس است که در زمان ساسانیان مردم این جشن را با شکوه و جلال تمام برگزار می کردند. این امر خود دلیل و گواه دیرینگی نوروز است. مردم مازندران همانند همه ایرانیانی که در سراسر میهن و خارج از این مرز و بوم زندگی می کنند، از اوایل اسفند به استقبال بهار می روند. در آستانه تحول طبیعت به تکاپو می افتند، غبار از خانه و کاشانه می زدایند و با مراسم خاص خود به استقبال عید نوروز می روند. اولین کار آنها با شستن فرش، پرده، ملحفه و پتو شروع می شود. در روزگاران گذشته، زنان شستنی ها را به کنار رودخانه می بردند و در آنجا همه چیز را پاک و پاکیزه کرده و به خانه بر می گرداندند. بعد رختخواب ها را در برابر نور آفتاب و در هوای آزاد می گذاشتند تا بوی نم زمستان از بین برود. در شب سال نو مشعل های روشن را بر سردر خانه ها نصب می کردند. در روز عید مادر خانه غذای عید (سبزی پلو با مرغ یا گوشت یا ماهی) می پزد.

نوروز خوانی :

  نوروزخوانان معمولاً پانزده روز قبل ازفرا رسیدن عید نوروز به داخل روستاها میآیند و با خواندن اشعار در مدحامامان، ترانه‌های محلی، طلیعه سال نو رابه آنان مژده می دهند. نوروزخوانان 3 نفر هستند که یک نفر اشعار را میخواند، یک نفر ساز می زند، نفردیگر که به آن کوله کش(بارکش) می‌گویند بهدر خانه‌های مردم می‌رود و میخواند؛

 

 

 

 باد بهارون بیمو

  نوروز سلطون بیمو

   مژده هدین به دوستان

  گل به گلستون بیمو

 بهار بیمو بهار بیمو خوش بیمو

علی با ذولفقار بیمو، خوش بیمو

 نوروزتان نوروز دیگر

  شِما رِ سال نو توشِه مِبارک

  صاحب خانه نیز با دادن پول، شیرینی، گردو، تخم مرغ و نخود، و کشمش از آنان پذیرایی می‌کند.

 شلیک گلوله هنگام تحویل سال:

 درست در لحظه تحویل سال از گوشه و کنار برخی از شهرها و روستاهای مازندران صدای شلیک گلوله بر می خیزد. مردم با شنیدن این صدا می دانند که وارد سال جدید شده اند. پیشینیان معتقد بودند سال نو در چنگال سال کهنه گرفتار شده و سال

/ 0 نظر / 43 بازدید